O Demo disfrazado de señorita na Quintana dos Mortos
Este era un estudante que andaba a deshora, nunha clara noite con
JXUwMDM0JXUwMDk2JXUwMDli
, paseando por debaixo dos soportais da Quintana dos Mortos, en Santiago de Compostela, e viu pasar unha
JXUwMDM1JXUwMDAyJXUwMDE1JXUwMDFi
moi fermosa, ricamente vestida e composta. A moza era bonita e el galante e
JXUwMDM2JXUwMDBmJXUwMDBjJXUwMDAyJXUwMDFkJXUwMDEzJXUwMDA1JXUwMDAxJXUwMDBjJXUwMDFiJXUwMDFk
, así que se ofreceu a acompañala; ofrecemento quer ela aceptou con agrado.
Subiron polas escaleiras da
JXUwMDA5JXUwMDI0JXUwMDFjJXUwMDA3JXUwMDFhJXUwMDE1JXUwMDBmJXUwMDBm
, botaron a andar pola Corticela e os Oficios,
JXUwMDE5JXUwMDIyJXUwMDBhJXUwMDBiJXUwMDA3JXUwMDA2JXUwMDBiJXUwMDBkJXUwMDE3JXUwMDlmJXUwMDhj
, Arco de Palacio, cruzaron polas cadeas da Praza do Hospital, a rúa das Hortas, Areeira. Cruceiro do Gaio, Poza de Bar ata chegaren á carballeira de
JXUwMDBiJXUwMDMyJXUwMDBmJXUwMDRlJXUwMDZjJXUwMDIzJXUwMDFhJXUwMDA3JXUwMDE3JXUwMDBiJXUwMDE0JXUwMDE1
.
Foi entón cando o mozo, antes non reparara máis que na fermosura da moza, se fixou nos pés que se lle vían por debaixo da orla do vestido. E non viu pés humanos senón poutas de
JXUwMDM0JXUwMDAzJXUwMDBkJXUwMDBk
ou de león, coas unllas negras, longas e encurvadas. Entón decatouse de que o ruído das pisadas dela tampouco era normal, senón que petaba no chan como se fose calzada con botas de ferro.
O rapaz asustouse e cando chegaron preto do cruceiro antigo do Campo de San Lourenzo, que se ergue arrimado ao ángulo da cerca do convento, na encrucillada, pouco antes de darlles viste ás porterías da igrexa e do mosteiro, o mozo separouse da moza e dun salto (perdendo no chimpo o
JXUwMDJjJXUwMDA2JXUwMDFiJXUwMDBhJXUwMDBjJXUwMDFkJXUwMDFjJXUwMDBi
e o manteo) caeu enriba das gradas do cruceiro e abrazouse ao varal con todas as súas forzas. Tremía como un
JXUwMDJlJXUwMDFmJXUwMDA0JXUwMDBmJXUwMDBiJXUwMDA2
, cos cabelos encrespados, pedindo a Deus perdón pola torpeza.
Foi así como desapareceu, como fume
JXUwMDI4JXUwMDE1JXUwMDE2JXUwMDA3JXUwMDk5JXUwMDhiJXUwMDAzJXUwMDE3JXUwMDFk
a señorita que non era outra cousa que o Demo da Quintana dos Mortos así disfrazado. E así estivo o estudante ata que chegou o día, segundo conta Antonio de la Iglesia no 3 da revista La Pequeña Patria, ano 1890.
Iglesia, A. de la. (1890). «Fol-klore galego. Os aparecidos», en La Pequeña Patria, ano 1o, no 3. Santiago.