1.3.2 Iniciativas e posibles solucións

Desenvolvemento global

Para resolver os graves problemas de desigualdade actual no mundo, moitos movementos sociais propoñen estas iniciativas:

• Establecemento dunha nova orde económica:

• Un bloque comercial dos países do sur, con transferencia libre de tecnoloxías e coñecementos entre Sur e Norte.

• Respecto á soberanía dos pobos indíxenas e ás culturas autóctonas.

• Creación de organismos mundiais democráticos de goberno encargados de redistribuír a riqueza. As rexións desenvolvidas axudarían ás menos desenvolvidas. Subvencionaríanse as prestacións sociais nos países máis pobres.

• Moitas decisións corresponderían a:

• Organismos locais, que coñecen mellor os problemas do seu contorno.

• Organismos multilaterais, que distribuirían equitativamente a riqueza entre países.

• Condonación da débeda externa.

• Libre circulación de persoas.

• Control das multinacionais polo poder político democrático dos cidadáns.

• Darlle prioridade, na realidade social e nos estudos e clasificacións internacionais, ao índice de desenvolvemento humano e darlle menos importancia ao PIB.

Desenvolvemento sustentable

O desenvolvemento sustentable é unha xestión responsable dos recursos naturais do planeta, de xeito que se aseguren as necesidades da poboación actual e as das xeracións futuras. Defende a economía ecolóxica introducindo aspectos ambientais nas actuacións económicas; en definitiva, consumo responsableeaforro enerxético:

• Uso dos recursos renovables a un ritmo que non exceda a súa taxa de renovación.

• Utilización dos recursos non renovables nunha proporción inferior á da súa substitución por recursos renovables.

• Prohibición de verter ao medio residuos que excedan a capacidade de absorción dos ecosistemas.

• Mantemento da biodiversidade do patrimonio xenético dos ecosistemas.

As solucións aos problemas mundiais son posibles, pero precisan a actuación rápida da comunidade internacional.

• Protocolo de Kioto. En 1997 comezaron as negociacións para chegar a un Acordo mundial, no marco do Cumio da Terra de Río de Xaneiro, para intentar reducir, de 2008 a 2012, un 5 % a emisión á atmosfera de seis gases moi contaminantes: dióxido de carbono, gas metano, óxido nitroso, hidrofluorocarbonos, perfluorocarbonos e hexafluoruro de xofre. En 2009 os países asinantes dese acordo reuníronse en Copenhague para tratar de avanzar en acordos que freen os efectos do cambio climático.

Relación entre a concentración de CO2 e a temperatura (valores medidos no xeo antártico)

A ONU advertiu en varias ocasións que o cambio climático é imparable, debido ao aumento rapidísimo das emisións de gases, principalmente de CO². Debemos ser conscientes das graves consecuencias que traerá para o planeta, de non frear esas emisións.

• Os minicréditos.Plan orixinal do economista indio Huhamad Yunus, posto en marcha pola ONU e as ONG ante a negativa dos bancos a conceder préstamos a persoas necesitadas. Son pequenos préstamos, con xuros baixos, para financiar proxectos laborais dos máis pobres, especialmente das mulleres, que cargan coa responsabilidade de sacar adiante as familias.

• Comercio xusto. Algunhas organizacións non gobernamentais para o desenvolvemento (ONGD) promoven iniciativas para fomentar o comercio xusto,apoiándose en valores alternativos aos da economía capitalista: transparencia, condicións laborais éticas e eficaces, igualdade de oportunidades no emprego, respecto ás persoas e ao contorno.

En contraposición, hai prestixiosas empresas occidentais que, malia vender os seus produtos moi caros, os elaboran utilizando man de obra barata, incluso infantil.

Estas firmas instalan factorías no Terceiro Mundo e benefícianse dunha lexislación vantaxosa que ignora os dereitos humanos e a protección do medio natural.

Nas relacións comerciais internacionais os países ricos deben promover os dereitos económicos e sociais dos países pobres e solucionar os problemas das poboacións antes que atender as esixencias das grandes empresas.

Intercambios comerciais
Comercio desigual	Comercio xusto
Acepta a orde económica mundial baseada no intercambio desigual Norte- Sur. Fomenta a política financeira do FMI e do Banco Mundial: países do Terceiro Mundo endebedados. Esixe liberalismo económico no Sur e proteccionista coas economías do Norte. Apóiase nos grandes monopolios e nas transnacionais, que impoñen política comercial agresiva e inxusta. Merca o máis barato posible e especula cos prezos. Reduce gastos por man de obra; instálase en países pobres. Fundaméntase na empresa xerárquica e non participativa. Ten pouco respecto polo medio natural no proceso de produción. Utiliza un modelo destrutor do medio, que esixe moita enerxía non renovable. Establece relacións anónimas e frías entre produtor- vendedor e produto- consumidor.	Rexeita o intercambio desigual. Quere impoñer intercambios xustos Norte- Sur. Busca a independencia financeira dos produtores do Sur para superar a débeda externa. Pide a desaparición das barreiras arancelarias e do proteccionismo para o Sur nos mercados do Norte. Fomenta no Sur as pequenas explotacións familiares e as cooperativas. Tenta establecer relacións éticas entre produtores do Sur e consumidores do Norte. Quere mellorar as relacións laborais e dignificar as condicións de traballo. Estimula a creación de empresas participativas. Foméntase un proceso de produción respectuoso co medio natural. Valora os materiais tradicionais e a produción cos mínimos gastos enerxéticos. Crea relacións de implicación persoal e informativa ente produtor, intermediario, vendedor e produto- consumidor.