Saltar navegación

3. O son da foliada

 

Glosario

Guía

Pictograma dunha persoa que guía a outras

Definición:

No folclore galego o guía é a persoa bailadora que inicia os movementos dos bailes, mais tamén pode ser o músico que inicia a primeira frase musical para que o resto do grupo lle acompañe a partir da segunda frase.

Nos bailes tradicionais, a persoa que exerce o papel de guía realiza en primeiro lugar os puntos de forma individual, sendo estes observados polo resto do grupo para repetilos despois.

Exemplo:

Malia que non saibas o punto que se vai facer, tan só tes que mirar o guía, que é quen o vai facer primeiro.

Folclore

Pictograma dunha gaita

Definición:

O termo folclore provén de folk (pobo) e lore (saber). Refírese ao conxunto de costumes, músicas, danzas e tradicións que forman parte da vida dunha comunidade. Non só inclúe cancións ou bailes, senón tamén festas, instrumentos, contos, rituais ou formas de vestir. En galego escribímolo con C, en inglés e español con K.

Exemplo:

A muiñeira, as foliadas e o uso da gaita nelas, son unha pequena parte do folclore galego.

Patrimonio inmaterial

Pictograma que representa música, teatro, literatura e pintura

Definición:

O patrimonio inmaterial é o conxunto de prácticas, saberes e expresións culturais que forman parte da vida dunha comunidade e que se transmiten de xeración en xeración. Inclúe músicas, danzas, festas, rituais, contos e tamén os coñecementos para fabricar e interpretar instrumentos tradicionais.

Exemplo:

A tradición de tocar a gaita e o saber artesanal para construíla forman parte do patrimonio inmaterial.

O folclore

Fotografía antiga de 1900 cun grupo de persoas galegas con traxes tradicionais da época nunha vila

No século XIX comezaron en Europa os primeiros estudos sobre folclore, cando investigadores recollían cancións e tradicións para as conservar. Con todo, estas recollidas non sempre foron exactas, xa que ás veces simplificaban ou modificaban o que escoitaban. Ademais, algunhas tradicións foron reinterpretadas ou reforzadas para construír unha identidade cultural, o que nos lembra que o folclore tamén evoluciona segundo o contexto histórico.

O folclore musical caracterízase por transmitirse tradicionalmente de forma oral e por imitación, sen partituras escritas. Adoita ter unha función social: acompaña festas, traballos, celebracións ou momentos importantes da vida comunitaria. Durante moito tempo asociouse sobre todo ao mundo rural, non é algo antigo nin fixo, senón unha realidade viva que cambia co tempo e se adapta ás novas situacións.

Como o folclore non é algo inmóbil nin pechado no pasado, para seguir en uso, mestura influencias, cambia co contacto entre pobos e transfórmase segundo as necesidades da sociedade. Precisamente esa é a súa principal característica: é unha tradición viva, en constante evolución.

Prepárate porque tamén vas facer unha recolleita de folclore.

Lectura facilitada

No século XIX comezaron os primeiros estudos sobre o folclore en Europa.
As persoas investigadoras recollían cancións e tradicións.

Estas recollidas non sempre eran exactas.
Ás veces cambiaban ou simplificaban o que escoitaban.

O folclore transmítese de forma oral e por imitación.
Acompaña festas, traballos e celebracións.

Non é algo fixo nin antigo.
O folclore é unha tradición viva que cambia co tempo.

Tamén vas facer a túa recollida de folclore.

O folclore galego

Mapa de Galicia

A música tradicional galega é unha expresión cultural viva que combina sons, ritmos e costumes propios do noso pobo. Caracterízase por formas como a muiñeira e a xota, por instrumentos como a gaita, a pandeireta, o tambor ou a voz, e por agrupacións que poden ser espontáneas ou organizadas.

Comparte trazos coa música de Asturias, Portugal ou León, pero desenvolveu unha identidade sonora propia. A música e o baile están profundamente unidos, especialmente nas foliadas, onde canto, instrumento e danza conviven como unha práctica comunitaria. En 2025, a música e o baile tradicional galego foron declarados Ben de Interese Cultural pola Xunta de Galicia, recoñecendo o seu valor como patrimonio inmaterial vivo.

Características do folclore galego

É patrimonio cultural vivo

Transmítese de xeración en xeración e forma parte da identidade do pobo galego.

Une música, baile e tradición oral

Inclúe cancións, danzas, contos, coplas e costumes propios da comunidade.

Está moi ligado á vida social

Practícase en festas, romarías, foliadas e seráns, a xeito de encontro e convivencia.

Ten formas musicais propias

Destacan a muiñeira e a xota, pero tamén hai alalás, regueifas e outros cantos tradicionais.

Emprega instrumentos tradicionais

A gaita é o instrumento máis representativo, hai moito máis, como a pandeireta, o pandeiro, o pito, o tambor e o canto.

É colectivo e participativo

Non é só para escoitar: a xente canta, toca e baila formando parte activa da tradición.

Varía segundo as comarcas

Cada zona de Galicia ten estilos, puntos e maneiras propias.

Está recoñecido e protexido

En 2025 foi declarado Ben de Interese Cultural (BIC) como parte esencial do patrimonio galego.

Lectura facilitada

A música tradicional galega é parte da nosa cultura.
É unha tradición viva.

Combina sons, ritmos e costumes do pobo galego.

Usa formas como a muiñeira e a xota.
Tamén usa instrumentos como a gaita, a pandeireta e o tambor.

A música e o baile están unidos.
Isto vese nas foliadas, onde a xente canta, toca e baila xunta.

Comparte cousas con outras zonas, como Asturias ou Portugal.
Pero ten un estilo propio.

En 2025, a música e o baile galego foron declarados Ben de Interese Cultural.

Tempo de recolleita

Que é unha recolleita?

Pictograma cunha persoa collendo froita dunha árboreUnha recolleita é o traballo de buscar, gravar e gardar cancións, músicas e tradicións que se transmitiron oralmente ao longo do tempo. Moitas pezas da música tradicional galega non estaban escritas, senón que pasaban de persoa en persoa. Por iso foi necesario que investigadores e musicólogos as recollesen antes de que se perdesen.

Durante moitos anos, quen facía estas recolleitas tiña que escribir a música mentres a escoitaba. Isto podía provocar cambios ou perdas de información. A partir da chegada das gravacións de campo, especialmente desde mediados do século XX, foi posible conservar as voces e os sons tal e como eran interpretados.

Para facer unha recolleita, o investigador visita as persoas informantes, grava as súas interpretacións e conversa con elas. Este traballo require coñecementos musicais, pero tamén respecto, empatía e comprensión do contexto cultural. As gravacións e transcricións que se obteñen permiten conservar, estudar e transmitir o patrimonio musical galego, evitando que se perda co paso do tempo.

Lectura facilitada

Unha recolleita é un traballo.
Consiste en buscar e gardar cancións e tradicións.

Estas cancións non estaban escritas.
Pasaban de persoa en persoa.

Por iso hai que recollelas.
Así non se perden.

Antes escribían a música ao escoitala.
Agora pódese gravar.


Nesta actividade vas investigar.

Fala cunha persoa coñecida.
Pode ser da túa familia ou do teu contorno.

Pregúntalle por unha canción, un conto ou unha lenda.
Grava a conversa.

Facemos a recolleita

Quen es?

  • Nesta actividade serás investigadora etnográfica, máis concretamente etnomusicóloga como fixo no seu tempo Dorothé Schubart.
  • Ponte en situación entón: pídelle a un familiar, veciña/o ou persoa coñecida, información sobre algunha canción que coñeza, un conto, unha lenda etc. Antes prepara a túa gravadora ou dispositivo electrónico xa que terás que gravar toda a entrevista.

Que pregunto?

  • Elabora un guión centrado nos datos que queres recoller, tamén sobre as preguntas que vas facer, debes ser consciente de que xurdirán algunhas novas, non dubides en facelas pero sobre todo escoita atentamente á persoa informante.
  • Descarga aquí o modelo editable de cuestionario que podes empregar como ferramenta de recollida de datos. Se premes na imaxe podes visualizalo en PDF.
  • É moi importante que achegues todos os datos que poidas recoller tamén no momento da gravación, así axudas a unha mellor contextualización por se un terceiro quere consultar o material máis tarde.

Primeira páxina do modelo de documento imos de recolleita

Como actúo?

  • Lembra pedir permiso ao principio da gravación, que expresen conformidade coa mesma, debes informar para que fin estás facendo a entrevista.
  • Sé amable, están compartindo contigo información moi valiosa, ten empatía, escoita con atención e respecto, dá as grazas. Non te esquezas de facer fotografías, ou se podes incluso mellor vídeo.
  • Pregúntalle tamén ao informante se ten material relacionado, rexistros en fotografías. Aínda que cho queiran regalar, non o aceptes, pode que estea intentando ser amable e máis adiante se arrepinta, mellor non coller nada. Se queren doar algún obxecto ao instituto poden facelo, pero iniciaremos outro procedemento para darlle rexistro e documentalo correctamente.

Que fago coa gravación?

  • Agora xa tes a gravación no teu dispositivo.
  • Edita a mesma, pero non fai falla recortar nin o principio nin o final da gravación, tamén poderías normalizar o son con Audacity.
  • Garda unha copia da entrevista completa.
  • Agora fai outra copia e extrae soamente a manifestación que recolliches, esa canción, conto, lenda etc.
  • Se tes varias manifestacións crea un arquivo de audio co nome de cada unha.

Escoita e transcribe

  • Transcribe cando menos 2 minutos da entrevista en formato texto. Referencia de que franxa temporal o fas. Transcribir unha entrevista achega máis lealdade ao que observamos, debes facelo en fresco, é dicir, ao día seguinte como máis tardar, xa que non só se trata dunha transcrición, senón de detallar tamén a ambientación dese intre.
  • Engade algunha descrición de certos momentos da entrevista que lembres, que pasou nas pausas, se houbo unha mirada, se un sorriso mudo non quedou gravado, a xestualidade do intre, pequenos detalles que ilustrarán os contidos emocionais das persoas que nos están dando información do patrimonio oral.

Expresa o teu sentir

  • Para cando se realice a entrega de todo o traballo, escribe un pequeno texto explicando como te sentiches, que cres que achega o teu traballo ao patrimonio, se o volverás repetir, e todas cantas cuestións e emocións queiras compartir.

Lectura facilitada

Que preguntas?

Prepara preguntas antes.

Tamén podes facer preguntas novas.

Escoita con atención.


Como actúas?
Pide permiso para gravar.

Sé amable e respectuoso.
Escoita ben.

Dá as grazas.

Podes facer fotos ou vídeo.


Que fas coa gravación?
Garda a gravación.

Fai unha copia.

Deixa só a parte importante.


Escoita e escribe
Escribe unha parte da entrevista.

Faino canto antes.

Conta tamén o que pasou.


Que sentes?
Escribe como te sentiches.

Explica o que aprendiches.

Pioneiros

En Galicia, un dos primeiros grandes cancioneiros baseados en gravacións reais foi o Cancioneiro Popular Galego de Dorothé Schubarth e Antón Santamarina, cuxo primeiro volume foi publicado en 1984 (pulsa aquí para velo).

Como se avalía a vosa recolleita?

Rúbrica da recolleita
 ExcelenteAxeitadoEn procesoInicial
Valoración do patrimonioExplica con claridade e profundidade a importancia da manifestación. Relaciónaa co patrimonio musical galego e coa transmisión oral xeracional. Demostra conciencia clara do seu valor cultural e da necesidade de conservación. (1)Explica correctamente a importancia da peza recollida e recoñece o seu valor como parte do patrimonio cultural. (0.75)Describe a peza recollida e fai algunha referencia ao seu valor cultural e algunha característica básica. (0.50)Identifica a manifestación. (0.25)
Escoita activa, respecto e actitude investigadoraActúa con atención, concentración e empatía durante a entrevista. Pide permiso para gravar, explica o propósito da actividade e mostra un comportamento ético exemplar en todo momento. (1)Mantén unha actitude respectuosa e correcta na entrevista, pide permiso e achega algún dato do contexto. (0.75)Mantén unha actitude adecuada en xeral, pide permiso. (0.50)Realiza a entrevista fóra de rexistro pero pide permiso. (0.25)
Contextualización e rigorAchega datos completos da persoa informante (nome, idade, lugar, relación coa peza), contexto, circunstancias da gravación e explicación cultural. A documentación é clara e organizada. (2)Inclúe os datos principais e contextualiza de maneira suficiente a manifestación. (1.50)Achega algúns datos relevantes. (1)Recolle a información básica. (0.50)
Transcrición e detalle da escoitaTranscribe como mínimo dous minutos da entrevista indicando a franxa temporal. Inclúe descrición de matices emocionais, pausas, xestos e ambientación que enriquecen a comprensión do momento. (2)Transcribe correctamente o fragmento solicitado, con notación das pausas e achega unha descrición contextual. (1.50)Realiza unha transcrición parcial do fragmento e identifica o momento da gravación. (1)Presenta un fragmento breve da entrevista en formato escrito. (0.50)
Presentación, interpretación ou difusión do materialPresenta, interpreta ou documenta o material con seguridade, claridade e respecto polo patrimonio. Comunica con coherencia e boa expresión oral ou escénica. (2)Realiza a presentación ou interpretación de forma correcta. (1.50)Presenta o material cunha estrutura básica e comunica as ideas principais. (1)Comparte parte do material recollido de maneira básica (0.50)
Reflexión persoal finalReflexiona con madurez sobre o aprendido, as emocións vividas e o valor do seu traballo para a conservación do patrimonio. (2)Explica como se sentiu e que aprendeu de forma clara. (1.50)Comparte algunhas impresións persoais sobre a experiencia. (1)Escribe unha idea sinxela sobre a actividade realizada. (0.50)

Elaboración propia (proxecto cREAgal). Rúbrica da recolleita (CC BY-NC-SA)

  • Actividade
  • Nome
  • Data
  • Puntuación
  • Notas
  • Reiniciar
  • Imprimir
  • Aplicar
  • Nova xanela

Chega o momento de compartir

Nesta actividade poderás escoller varias opcións:

Opción A – Presenta o teu traballo

Persoa facendo unha presentaciónFai unha presentación oral explicando o material obtido ás túas compañeiras e compañeiros. Conta quen é a persoa informante, que recolliches e por que che parece importante. O obxectivo é compartir e poñer en valor o patrimonio que descubriches.

Opción B – Transcribe e documenta

Persoa arquivando un documentoIntenta transcribir a peza musical. Transcribe o seu texto se o ten. Se é un conto, historia ou lenda debes transcribila enteira. Neste nivel céntraste en conservar por escrito o material recollido, para que non se perda e poida ser consultado no futuro.

Opción C – Interpreta ou reproduce

Persoa facendo unha interpretación musical nun teatroInterpreta ou reproduce na aula a manifestación ou unha das manifestacións recollidas. Pode ser cantando, tocando, lendo ou dramatizando. O importante é dar vida ao que investigaches e compartilo co grupo.

Creado con eXeLearning (Ventana nueva)