6.1.1 Ciencias da natureza

S1.

Un ecosistema é un conxunto de organismos que viven interrelacionados nun lugar determinado. O conxunto de seres vivos dun ecosistema recibe o nome de biocenose, e o lugar onde viven, coas súas condicións fisicoquímicas, coñécese como biotopo,            

S2.

Colmea de abellas	Estatal ou social. Formada por Individuos de morfoloxía e fisioloxía diferentes que non poden vivir fóra do grupo.
Bandada de gansos	Gregaria. Agrupacións moi numerosas de individuos que buscan fins diferentes, neste caso xúntanse para emigrar.
Nai e fillos de oso polar	Familiar matriarcal. Os individuos permanecen unidos por lazos de parentesco coa nai encargada do coidado das crías.
Coral	Colonial. Formada por organismos unidos tan intimamente que teñen unha verdadeira continuidade física.

S3.

Peixe rémora e quenlla	Comensalismo. Un organismo (peixe rémora) aliméntase dos restos de comida do outro (a quenlla).
Camaleón e insecto	Depredación. Un organismo chamado depredador ou predador (o camaleón) persegue e captura outro denominado presa (o insecto).
Paxaro e árbore.	Inquilinismo. Un individuo chamado inquilino (o paxaro) vive sobre outro de distinta especie (a árbore) sen causarlle ningún prexuízo.
Paxaros e búfalo	Mutualismo. Dous organismos relaciónanse e obteñen os dous beneficio, pero poden tamén vivir por separado. Neste caso o paxaro atopa no búfalo alimento e protección e o búfalo é desparasitado
Lique (unión íntima de alga e fungo)	Simbiose. Dous organismos, neste caso unha alga e un fungo, asócianse para obteren beneficio mutuo. A alga fai a fotosíntese, produce así materia orgánica da que se nutre o fungo. O fungo proporciónalle á alga protección e humidade. A unión é tan íntima que non poden vivir por separado
Carracha e mamífero	Parasitismo. É a relación que se establece entre un organismo que sae beneficiado, chamado parasito (neste caso a carracha), e outro sae prexudicado, chamado hóspede (neste caso o mamífero).
Distintas especies de árbores que viven próximas	Competencia. Organismos parecidos, pero de especies diferentes, que coinciden nas mesmas áreas xeográficas e que compiten por algún recurso, neste caso a auga, luz, ...

S4.

S5.

Os organismos produtores son quen de “producir” a súa propia materia orgánica a partir da materia inorgánica e unha fonte de enerxía (son autótrofos). Os organismos consumidores obteñen a materia alimentándose da materia orgánica producida por outros seres vivos (son heterótrofos)

S6.

Os descompoñedores pechan o ciclo da materia: transforman a materia orgánica en inorgánica que é devolta ao medio para poder ser asimilada de novo polos produtores.

S7.

• Primeira cadea: landra (produtor), coello (consumidor primario) e aguia ( consumidor secundario).

• Segunda cadea: landra (produtor), coello (consumidor primario), raposo (consumidor secundario) e aguia (consumidor terciario).

S8.

S9.

Aguia e serpe.

S10.

• Porque a enerxía fai un recorrido lineal, que ten sempre a mesma dirección: Sol → produtores → consumidores → perda en forma de calor.
• Que ao non haber entrada de enerxía, os produtores non poderían realizar a fotosíntese desaparecerían e, tras eles, desaparecerían os consumidores e os descompoñedores.
• Os consumidores e descompoñedores precisan materia orgánica para obteren a enerxía necesaria para a realización das súas funcións vitais. Só os produtores son quen de empregar a luz solar para transformar a materia inorgánica en orgánica. A desaparición destes últimos implica a desaparición dos primeiros e, polo tanto, de todos os organismos vivos do ecosistema.
• Un ecosistema podería existir, na teoría, sen a presenza de consumidores. Os produtores poderían seguir captando enerxía para o ecosistema e os descompoñedores poderían empregala.

S11.

O grao de organización da materia orgánica é superior ao da materia inorgánica. Esta organización establécese por medio de enlaces químicos. Algúns destes enlaces son quen de almacenar enerxía que se libera cando rompen.

S12.

• Porque a materia non sae do ecosistema; prodúcese unha continua reciclaxe desta, que pasa de ser inorgánica a orgánica, e de novo a inorgánica de forma constante.
• Un organismo autótrofo é quen de nutrirse de materia inorgánica, que transforma en orgánica, empregando como fonte de enerxía a luz solar que capta por medio de pigmentos como a clorofila. Os organismos heterótrofos teñen que obter enerxía a partir da materia orgánica.
• A desaparición dos descompoñedores impediría a transformación da materia orgánica en inorgánica. A materia orgánica acumularíase e non volvería en forma de nutrientes ao medio para ser empregada polos produtores.
• A desaparición dos produtores bloquearía a transformación de materia inorgánica en orgánica e provocaría a desaparición de todos os seres vivos

S13.

F	A materia procede do exterior do ecosistema. A materia ten un fluxo cíclico no ecosistema.
F	Os descompoñedores transforman a materia inorgánica en materia orgánica. Os descompoñedores transforman a materia orgánica en materia inorgánica.
V	Cando un ser vivo se alimenta doutro tamén toma parte da súa enerxía.
V	Unha parte da enerxía dos seres vivos pérdese en forma de calor.