Codificación de datos
Como expresamos anteriormente, o ser humano foi creando máquinas para poder ir máis aló das súas limitacións tanto a nivel de captar datos que nós non podemos, como para procesar unha cantidade inxente deles.
Co tempo creamos máquinas de propósito xeral que procesan datos, e mesmo información, permitíndonos realizar cálculos complexos e manexar grandes volumes cunha eficiencia nunca antes vista.
Os computadores utilizan distintos tipos de sensores, como de temperatura, de movemento, de audio, de vídeo, de posición, entre outros, para recibir información do medio que lles rodea e construír unha representación da súa contorna. Estos datos poden ser numéricos, alfanuméricos, ou mesmo imaxes e sons. Pero os computadores só saben traballar con números, así que toda a información que reciben dos seus sensores almacénase como un conxunto de números.
É moi importante comprender a partir de agora que todos os datos, para ser procesados por unha máquina, han de ser previamente convertidos a números.
En xeral, este proceso de codificación queda oculto ao usuario final.
Por exemplo, unha imaxe en branco e negro codifícase como unha matriz de números, onde cada valor indica o brillo de cada un dos pixels.
A codificación da imaxe en formato numérico realízase asignando valores a cada píxel segundo a súa intensidade. Para a imaxe en branco e negro da esquerda que xerei con Copilot, este proceso implica traducir a tonalidade de cada píxel en valores que oscilan entre 0 (negro absoluto) e 255 (branco absoluto).
Lembras aqueles debuxos para colorear cun código de números? Pois as máquinas fan o mesmo, asociar un número a cada cor.