Sociedade: lingua proletaria do meu pobo!
A Revolución Industrial viviu polo menos catro fases históricas, caracterizadas e diferenciadas polas fontes de enerxía empregadas, polo tipo de industrias desenvoltas, polos países implicados, polos avances tecnolóxicos e científicos, mais tamén polos profundos cambios sociais.
Lembrade que, no Antigo Réxime, perviviu a sociedade estamental, herdada do feudalismo. Esta, baseábase nunha organización de tres grupos sociais, pechados por nacemento e sen mobilidade social. Coa industrialización, iniciada a mediados do século XVIII, aparece unha sociedade de clases, baseada na mobilidade, na riqueza e no mérito. Isto non quere dicir que desaparezan as desigualdades económicas.
Esta nova sociedade caracterizouse pola división entre os capitalistas ou burgueses, que eran os donos do capital e das fábricas, fronte ao proletariado, obreiros asalariados, que impulsou o capitalismo, os movementos obreiros na loita en contra da desigualdade e a urbanización.
Sen dúbida, a primeira fase da Revolución Industrial (aproximadamente entre 1760-1840) abre o mundo á "era das máquinas", que favoreceu a explotación laboral de mulleres e nenos nas fábricas téxtiles, a cambio de salarios moi inferiores aos dos homes (dúas ou tres veces menor) e ocupando postos de traballo de inferior calidade. Traballaban en condicións insalubres e perigosas, cunhas xornadas de entre 12 e 15 horas, limpando maquinaria ou recollendo fíos, cando as máquinas estaban en funcionamento, para aforrar custos e ampliar os beneficios dos burgueses.
A mediados do século XVIII vai triunfar a industrialización e o capitalismo.
Eran dous grupos de privilexiados (nobreza e clero) e un non privilexiado e moi heteroxéneo (o terceiro estado).
Provén do Latín "proletarius" = "pertencente aos fillos". Termo que, na antiga Roma, definía o cidadán sen bens propios e cuxa única achega, era a súa prole ou fillas e fillos.
O termo burgués provén do francés medieval "bourgeois", é dicir, habitante dunha cidade ou "bourg" (burgo ou cidade fortificada). Orixinariamente, nomeaba os habitantes dos centros urbanos do medievo.
Lectura facilitada
A Revolución Industrial tivo varias fases.
Estas fases diferéncianse:
- polas fontes de enerxía,
- polos tipos de industrias,
- polos países implicados,
- polos avances técnicos e científicos e
- polos cambios sociais.
No Antigo Réxime existía unha sociedade estamental, herdada do feudalismo.
Esta sociedade dividíase en tres grupos sociais.
As persoas nacían nun grupo e non podían cambiar.
Coa industrialización, a partir de mediados do século XVIII (dezaoito), aparece unha sociedade de clases.
Nesta nova sociedade, as persoas poden cambiar segundo a súa riqueza e o seu traballo.
Aínda así, seguen existindo desigualdades económicas.
A sociedade divídese en dous grandes grupos:
- Os capitalistas ou burgueses, que son os donos do capital e das fábricas.
- O proletariado, formado por obreiros que traballan por un salario.
Esta situación favorece o desenvolvemento do capitalismo,
o crecemento das cidades e
a aparición dos movementos obreiros para loitar contra as desigualdades.
A primeira fase da Revolución Industrial (aproximadamente entre 1760 e 1840) coñécese como a era das máquinas.
Neste período, aumentou o traballo nas fábricas, sobre todo nas téxtiles.
Moitas mulleres e nenos traballaban nas fábricas.
Cobraban salarios moito máis baixos que os homes e realizaban traballos de menor calidade.
As condicións de traballo eran malas e perigosas.
As xornadas de traballo eran moi longas, entre 12 e 15 horas.
Todo era para aforrar custos e aumentar os beneficios dos burgueses.
A industrialización e o capitalismo vai triunfar a mediados do século XVIII (dezaoito).