Definición:
É unha barra lixeira que os e as atletas teñen que superar, sen tirala, nas probas de salto de altura.
Exemplo:
A atleta celebrou superar o listón colocado a 2 metros de altura.
Definición:
Forma ou método que se usa para facer algo correctamente.
Exemplo:
Coa técnica de Fosbury, o ou a atleta pasa de costas sobre o listón.
No salto de altura o obxectivo é superar un listón situado a certa distancia do chan sen derrubalo. Para conseguir isto, a persoa atleta combina velocidade na carreira, forza nas pernas e técnica no aire. A caída realízase nun colchón, garantindo seguridade.
Existen diferentes técnicas para pasar o listón, sendo a máis utilizada hoxe o Fosbury flop, na que o ou a atleta salta de costas e arquea o corpo para superar a altura.
Un intento considérase nulo cando o ou a atleta derruba o listón ou non consegue superalo correctamente. Tamén é nulo se despega cos dous pés á vez, xa que a batida debe facerse cun só pé.
No regulamento básico, cada atleta dispón de tres intentos por cada altura. Se non supera esa altura en tres ocasións, queda eliminado ou eliminada. A altura do listón vai aumentando progresivamente e gaña quen consiga superar a maior altura.
Está dividido en catro fases: carreira de aproximación, batida, fase de voo e caída ou fase de aterraxe.
No seguinte vídeo tes un exemplo de salto de lonxitude no que se indican as fases das que consta:
O obxectivo do salto de altura é pasar un listón sen derrubalo.
A técnica máis usada hoxe é o Fosbury flop.
No Fosbury flop sáltase de costas arqueando o corpo.
A caída faise nun colchón para maior seguridade.
Un salto é nulo se:
Cada atleta ten tres intentos por altura.
O salto ten catro fases:
Observa o seguinte vídeo:
Agora que xa coñecedes as características das probas de salto de altura, é momento de pasar á acción e experimentar na práctica o que significa saltar como verdadeiros e verdadeiras atletas.
Por comisións, o desafío consiste en correr debuxando unha espiral no chan, intentando que cada volta sexa máis pechada sen perder coordinación nin ritmo. A ver cal é o equipo que consegue realizar a espiral máis pequena mantendo orde e sincronización.
Dentro de cada comisión, organizádevos por parellas correndo da man. Desde unha carreira de aproximación frontal, intentaredes saltar o listón sen tocalo, intentando superar a maior altura posible.
Dentro de cada comisión, organizarédesvos por parellas e situarédesvos de costas ao colchón e intentaredes superar o listón ou goma elástica sen tocalo. Cada equipo sumará as alturas superadas cos menores intentos posibles.
Por comisións, cada participante realizará unha carreira de aproximación controlada de 3 ou 4 pasos e impulsará cun pé antes dunha liña marcada, intentando aterrar de pé sobre ao colchón con equilibrio.
Nunha segunda fase do desafío, colocarase unha goma elástica a determinada altura. Tras a carreira de aproximación e a batida, deberedes intentar superar a goma sen tocala. A altura irá aumentando progresivamente. Cada equipo sumará as alturas superadas polos seus integrantes.
Agora que coñecedes o salto de altura, é hora de practicar.
Por comisións, o desafío é correr facendo unha espiral no chan.
A ver que equipo fai a espiral máis pequena sen perder a orde.
Variante:
Dentro de cada comisión, traballade por parellas collidos da man.
Variante:
Dentro de cada comisión, traballade por parellas.
Variante:
Por comisións, cada participante:
Segunda fase:
O equipo suma as alturas superadas por todos os e as participantes.
Licenciado baixo a Licenza Creative Commons Atribución Non-comercial Compartir igual 4.0