A viaxe
Viaxar co compás máxico cada vez éche máis fácil.
Esta vez pasa moi rápido, coma un lóstrego.
Tes a sensación de que non estás moi lonxe do último destino, e... acertaches!
Os teus guías
Na illa de Borneo non te guía unha soa persoa.
Guíate un grupo de rapazada do pobo Iban.
Todos eles naceron e criáronse na illa.
Son da túa idade, pero saltan e bailan ao teu redor coma nenos máis pequenos.
Un deles saúdate con moita alegría:
— Benvido á nosa illa, Borneo! Viaxas só? — pregúntache sorprendido.
Ao notar a túa expresión de dúbida, outro dos mozos ri e tranquilízate:
— Non te preocupes, xa non cazamos cabezas!
— Agora somos moito máis amigables.
— Pero parécenos raro ver alguén só, porque sempre estamos en grupo.
— Ven con nós, ensinarémosche este fermoso lugar.
O biótopo
Borneo é a illa máis grande do arquipélago de Indonesia.
Está situada entre o océano Índico e o océano Pacífico.
Por estar rodeada de costa e ter un clima húmido, aquí chove moito durante todo o ano.
A biocenose
A maior parte da illa está cuberta por un bosque tropical.
Camiñando cos nenos Iban, pasades entre grandes canas de bambú, fentos xigantes, plataneiros e palmeiras cocoteiras.
As plantas semellan medrar máis do normal.
Porén, coa fauna parece ocorrer o contrario.
Desde lonxe vedes elefantes pigmeos, rinocerontes ananos e leopardos nubrados, todos moito máis pequenos do habitual.
— É unha mágoa non vermos ningún orangután ou pangolín — di un dos nenos.
— Cada vez hai menos.
— Moitos animais desta rexión están en perigo de extinción e escóndense na espesura da selva.
A pegada ecolóxica humana
De volta ao poboado, os nenos cóntanche máis sobre a súa cultura:
— Os Iban somos un pobo tranquilo.
-Vivimos en harmonía coa natureza porque nos dá todo o que necesitamos.
-Incluso as nosas casas están feitas con materiais naturais.
— Dedicámonos á agricultura e á pesca sostibles.
— Tamén fabricamos tecidos e complementos, como sombreiros de bambú.
— Pero agora, cada vez máis, a nosa economía depende das plantacións de palma.
— Grandes empresas pagan ao goberno para cortar os nosos bosques e plantar palma, da que sacan graxa para alimentos e cosméticos.
— Esta agricultura non é sostible e está poñendo en perigo a biodiversidade e o equilibrio natural.
Despedida
Dáslles as grazas aos nenos Iban por todo o que che ensinaron.
Gardas as fotos da túa aventura na mochila.
Metes a man no peto, agarras con forza o compás máxico e continuas a túa viaxe.