Os muíños de río.

Despois de varios séculos o enxeño humano fixo que fose a enerxía cinética da propia auga en movemento (ríos e regatos) a que movese as pedras, isto permitiu, ademais dun aforro considerable de esforzo, que as pedras circulares fosen un pouco máis grandes e pesadas, iso fixo que se moera maior cantidade e que a fariña obtida fose máis fina.Os primeiros muíños apareceron, en Galicia, na Idade Media (Século XI).
Aínda que houbo variantes, constaban das seguintes partes:
Presa: Si o muíño non se atopaba no curso do río, ou a cantidade de auga era pouca, facíase unha pequena presa para encorar a auga e desviala ata o muíño.
Rego: levaba a auga dende a presa ata o tanque do muíño.
Tanque: Lugar, a carón do muíño, onde se almacenaba auga para conseguir así máis presión ou poder traballar cando o caudal era escaso.
Edificio do muíño: Normalmente tiñan forma cadrada e como mínimo dous niveis, o máis baixo, por onde entraba a auga (inferno) e o alto onde se moía (tremiñado)..

A

C