- TEXTOS LITERARIOS E NON LITERARIOS
- CARACTERÍSTICAS XERAIS
- CLASIFICAR TEXTOS
- TEXTOS NON LITERARIOS
- TEXTOS LITERARIOS: XÉNEROS

« Anterior | Seguinte »

# CLASIFICAR TEXTOS

## LITERARIOS OU NON?

Indica, en cada caso, se se trata dun TEXTO LITERARIO ou dun TEXTO NON LITERARIO

1. Eran de alá da montaña... Dunha desas aldeas de nome bravo e silvestre que repousan perdidas entre calados cumios. Longa viaxe fixeran –no rexo carro de bois, que rinchaba, xemía e daba tombos polos agres camiños montesíos– para lle dar cumprimento ao antollo do vello! : Espazos (1): JXUwMDBjJXUwMDExJXUwMDFkJXUwMDBjJXUwMDFiJXUwMDZmJXUwMDZjJXUwMDA1JXUwMDFkJXUw MDExJXUwMDE3JXUwMDEzJXUwMDEzJXUwMDFiJXUwMDA2

2. A aldea é un núcleo pequeno de poboación, de carácter rural e con poucos veciños: Espazos (2): JXUwMDBjJXUwMDExJXUwMDFkJXUwMDBjJXUwMDFiJXUwMDZmJXUwMDZlJXUwMDAxJXUwMDAxJXUw MDZlJXUwMDZjJXUwMDA1JXUwMDFkJXUwMDExJXUwMDE3JXUwMDEzJXUwMDEzJXUwMDFiJXUwMDA2

3. O carro galego, tamén coñecido coma carro do país ou carro aldeán, xogou un papel moi importante no devir do medio rural galego dende fai séculos, o uso do mesmo pérdese na antigüidade. Xeralmente, tiraba do mesmo unha parella de bois, se a casa era rica, porque nas casas pobres era unha parella de vacas: Espazos (3): JXUwMDBjJXUwMDExJXUwMDFkJXUwMDBjJXUwMDFiJXUwMDZmJXUwMDZlJXUwMDAxJXUwMDAxJXUw MDZlJXUwMDZjJXUwMDA1JXUwMDFkJXUwMDExJXUwMDE3JXUwMDEzJXUwMDEzJXUwMDFiJXUwMDA2

4. O verdadeiro caldo galego é un caldo enxebre, que só leva unha mestura de patacas, fabas, verduras, unto de porco rancio e máis nada: Espazos (4): JXUwMDBjJXUwMDExJXUwMDFkJXUwMDBjJXUwMDFiJXUwMDZmJXUwMDZlJXUwMDAxJXUwMDAxJXUw MDZlJXUwMDZjJXUwMDA1JXUwMDFkJXUwMDExJXUwMDE3JXUwMDEzJXUwMDEzJXUwMDFiJXUwMDA2

5. Baixa o lobo polo ollo do bosco

movendo nas flairas dos teixos
ruxindo na folla dos carreiros
en busca da vagoada máis soa e máis medosa : Espazos (5): JXUwMDBjJXUwMDExJXUwMDFkJXUwMDBjJXUwMDFiJXUwMDZmJXUwMDZjJXUwMDA1JXUwMDFkJXUw MDExJXUwMDE3JXUwMDEzJXUwMDEzJXUwMDFiJXUwMDA2

6. A tía Ádega vive nunha casa pequerrecha, sempre ben encaleada, cunha balconeta de madeira, antre dúas fiestras xemelas, e unha porta de dúas follas. A casa ten fisonomía de moneco, con ollos, nariz e boca, e logo un caparuchete de tellas na cabeza. Cando a tía Ádega cerra unha fiestra, a casa chisca un ollo: Espazos (6): JXUwMDBjJXUwMDExJXUwMDFkJXUwMDBjJXUwMDFiJXUwMDZmJXUwMDZjJXUwMDA1JXUwMDFkJXUw MDExJXUwMDE3JXUwMDEzJXUwMDEzJXUwMDFiJXUwMDA2

7. A dependencia esencial nas nosas vivendas campesiñas é a cociña. Ela fai xirar ó seu redor todo o vivir dos moradores, que dependen dela e na que fan a case totalidade da súa estancia mentres permanecen dentro da casa: Espazos (7): JXUwMDBjJXUwMDExJXUwMDFkJXUwMDBjJXUwMDFiJXUwMDZmJXUwMDZjJXUwMDA1JXUwMDFkJXUw MDExJXUwMDE3JXUwMDEzJXUwMDEzJXUwMDFiJXUwMDA2

8. Nos primeiros tempos doña Carmen viviu leda pola esperanza do retorno; despois a seguranza de morrer no desterro deixouna abraiada. Dende entón a probe señora vive sempre lonxe do presente, asolagada en saudades, cunha doce tristura na surrisa; nos ollos a inquedanza dos xordos e nas mans señoriles a dúbida dos cegos. A boa señora enraizouse en terra allea e morrerá do ai que lle quedou : Espazos (8): JXUwMDBjJXUwMDExJXUwMDFkJXUwMDBjJXUwMDFiJXUwMDZmJXUwMDZjJXUwMDA1JXUwMDFkJXUw MDExJXUwMDE3JXUwMDEzJXUwMDEzJXUwMDFiJXUwMDA2

Habilitar JavaScript

TEXTO 1: Trátase do inicio do conto de Rafael Dieste "O vello que quería ver o tren", incluído no seu libro Dos arquivos do trasno.

TEXTO 2: Definición de "aldea" do Dicionario da Real Academia Galega.

TEXTO 3: Información de Sócrates Rigueira Ramos, extraída de http://www.concellodetaboada.com/socrates/socrates/pdf/carro.pdf

TEXTO 4: É o comezo dunha receita de cociña.

TEXTO 5: Fragmento dun poema de Uxío Novoneyra

TEXTO 6: Fragmento de Os dous de sempre, de Castelao.

TEXTO 7: Texto extraído de http://bergante.wikispaces.com/file/view/DEPENDENCIAS+DA+CASA+TRADICIONAL+GALEGA.pdf

TEXTO 8: Cousas, Castelao

« Anterior | Seguinte »