# 33_cohesin.html

3-3- Cohesión

- A comunicación e a linguaxe
- Comezamos!
- 1- Competencia básica
- 2- Competencia media
  - 2-1- Con que intención nos comunicamos?
    - 2-1- 2- As funcións da comunicación
  - 2-2- A comunicación depende de onde e con quen nos encontremos?
    - 2-2-1- Comproba os teus coñecementos
- 3- Competencia alta
  - 3-1- Adecuación
    - 3-1-1- Exercicios
    - 3-1-2- Tipos de textos
  - 3-2- Coherencia
    - 3-2-1- Exercicio
  - 3-3- Cohesión
    - 3-3-1- Exercicios
    - 3-3-2- Exercicio de conectores
  - 3-4- Mellora este texto
  - 3-5- Proposta de actividade oral
  - 3-6- Exercicio de identificación de erros

« Anterior | Seguinte »

# 3-3- Cohesión

A cohesión do texto proporciónana os elementos sintáctico-semánticos que se usan para relacionar as frases, oracións simples e compostas, grupos de oracións e parágrafos. Son mecanismos que favocerecen a trabazón lóxica dos elementos do texto.

Os principais son os seguintes:

A deíxe: son elementos gramaticais que indican quen realiza a comunicación, onde ou como se produce (O candidato ha de ter inciativa, alguén creativo).

A anáfora (formas que fan referencia a un elemento lingüístico mencionado anteriormente).

A catáfora (alude a un elemento de posterior aparición).

A cohesión léxica. Pode expresarse mediante repetición dunha palabra ( Prepárame un café, un café con leite, por favor) ou a súa substitución por sinónimos, hiperónimos, hipónimos ou metáforas.

A elipse. Consiste na omisión de elementos xa mencionados; pode ser nominal, verbal ou oracional (Meu irmán toca a guitarra, eu, a gaita).

A conexión. Realízase a través do uso correcto dos conectores (preposicións, conxuncións...). Dáse en dous niveis distintos: dentro da oración e a nivel supraoracional (unindo un parágrafo co anterior, para facilitar a continuidade das ideas expresadas e propiciar a unidade temática do texto).

## Observa

Os demostrativos poden ter valor anafórico (Chamáchesme tarde e i so non me gustou) ou catafórico (Díxonos isto: somos nós os responsables).
Os anacolutos inciden negativamente na cohesión dun texto. Prodúcese cando se deixa incompleta unha frase, deixando abicado o que se quere dicir ou cando a expresión se aparta do sentido do discurso, por exemplo, por falta de concordancia.

## Aprende

Os conectores axudan a dotar de coherencia ao texto e facilitan a súa interpretación. Os marcadores discursivos cumpren unha función metalingüística (orientan ao receptor a propósito do tema que se vai introducir no discurso). Clasifícanse segundo un criterio semántico:

Introdución, comezo discursivo: ben, para comezar, isto...

Continuación: pois ben, con todo...

Remate, peche discursivo: en definitiva, por fin, finalmente, por último, para rematar...

Tempo: antes, despois, entón, de contado, mentres, daquela, agora...

Resumo: en resumo, en dúas palabras...

Causa e consecuencia: polo tanto, por conseguinte, daquela, por mor de, así, entón, pois, xa que logo, de xeito que, así que...

Explicación: isto é, mellor dito, é dicir...

Empréganse tamén para recuperar, exemplificar, enfatizar, negar, afirmar, enumerar, etc.

« Anterior | Seguinte »