# 23_entoacin_das_distintas_unidades_oracionais.html

2-3- Entoación das distintas unidades oracionais

- Leo e falo galego ben!
- 0- Pronuncia e entoación. Algunhas consideracións teóricas
- 1- Dominio fonolóxico
  - 1-a- As vogais
  - 1-b- As consoantes
- 2- Lectura modulada
  - 2-1- Lectura de palabras difíciles (Intelixibilidade da pronuncia)
  - 2-2- Os signos de puntuación
  - 2-3- Entoación das distintas unidades oracionais
- 3- Actividades de pronuncia e recitado
- 4- Actividades de conversa

« Anterior | Seguinte »

# 2-3- Entoación das distintas unidades oracionais

## A entoación

A entoación é un trazo melódico que engade ao enunciado un significado novo. Permite saber se o falante manifesta un significado de pregunta, exclamación, mandato, dúbida... N escrita marcámolos cos signos ? e !

O significado das interxeccións depende do contexto ou da situación na que aparecen. Distiguimos varias clases:

-Interxeccións imitativas (imitan ruídos da realidade):

¡plaf! ¡pumba! ¡ras! ¡zas! ¡chas!

- Interxeccións expresivas ( o falante emprégaas para expresar algún tipo de sentimento: dor, admiración, sorpresa, indignación, alegría...):

¡ai! ¡ui! ¡uf! ¡aha!

Interxeccións apelativas (actúan sobre a vontade do interlocutor ou receptor):

¡upa! ¡eh!

## Observa:

Un destes enunciados indica sorpresa e decepción. Cal é?

1- Anda! xa pasou o bus.

2- Anda, xa pasou o bus.

xa pasou o bus.mp3

O número Espazos (1): JXUwMDY5

Habilitar JavaScript

A entoación correcta (na fala e na lectura) son fundamentais na boa comprensión dun texto. Matices tan modificadores do sentido como a carraxe, a retranca, a dúbida, quedarían fóra da percepción do interlocutor se o expresado carecese da entoación adecuada. Así pois, esmérate nos exercicios que che propoñemos!

## 1

Imos empregar o poema “O enterro do mendigo” de Luís Seoane para que practiques a modulación da frase, coma se dunha escena teatral se tratase. Imaxina os mendigos que o poeta sitúa nunha igrexa de Santiago de Compostela a pedir esmola diante da porta, e reproduce en voz alta as súas voces, co ton que as describe o poeta.

Os (...) mendigos de Santa María Salomé , pregan

polas súas desdentadas bocas de gárgolas,

en antergas verbas, tristeiras e doridas:

-¡Unha caridade pola lei dos Santos!

-¡Por tódalas santas virxes do ceo!

-¡Polas benditas almas do purgatorio, señor!

-¡Tiven honores e fiquei moinante!

-¡Deus vos libre, miña dona, de tódalas lepras!

-¡Polo noso mal siso, señor, caímos na probeza!

Neste sentido poema, Luís Seoane (1910-1979), moi lonxe de facer burla deles, amósanos os esmolantes nun momento no que, con absoluta dignidade, proceden a enterrar a un compañeiro seu.

## 1-a- Intención comunicativa

Cal é a intención do ton "tristeiro e dorido" das frases dos mendicantes?.

a) Conseguir esmola

b) Informar

A resposta correcta é a Espazos (1): JXUwMDM5

Habilitar JavaScript

## 2- Interrogación e exclamación

Recita os seguintes versos coa entoación interrogativa, enunciativa e exclamativa que lles corresponde. Repite até que esteas satisfeito/a do resultado.

¿Quen avisou a tódolos paxaros?

Do sur como unha ráfaga amarela

chegou o ouriol cun asubío:

Benvido viaxeiro tenaz, lóstrego ou claridade

das gándaras de cal e limoeiro!

(Avilés de Taramancos)

ouriol.mp3

## 3

Le en voz alta coa entoación que corresponda:

1- ¿Como queres que queira
se o que eu quero que me queira
non me quere como eu quero
que me queira?

Como queres

2- Teño un pano de catro puntas,
de punta fina e de fina punta;
de punta fina e de fina punta,
teño un pano de catro puntas.

Teño un pano

2- ¡Ai, como costa a costa se é costa!
Se non costa a costa non é costa.

Ai, como costa

« Anterior | Seguinte »