- A comunicación e a linguaxe
- Comezamos!
- 1- Competencia básica
- 2- Competencia media
  - 2-1- Con que intención nos comunicamos?
    - 2-1- 2- As funcións da comunicación
  - 2-2- A comunicación depende de onde e con quen nos encontremos?
    - 2-2-1- Comproba os teus coñecementos
- 3- Competencia alta
  - 3-1- Adecuación
    - 3-1-1- Exercicios
    - 3-1-2- Tipos de textos
  - 3-2- Coherencia
    - 3-2-1- Exercicio
  - 3-3- Cohesión
    - 3-3-1- Exercicios
    - 3-3-2- Exercicio de conectores
  - 3-4- Mellora este texto
  - 3-5- Proposta de actividade oral
  - 3-6- Exercicio de identificación de erros

« Anterior | Seguinte »

# 3-1- Adecuación

É a correspondencia entre os elementos da comunicación (emisor, receptor, canle, código, mensaxe) e a situación comunicativa. É dicir, un texto é adecuado se se adapta á situación comunicativa.

Para que un texto sexa adecuado, debe ser:

Oportuno respecto á situación comunicativa (por exemplo, non é oportuno facer chistes nun funeral).

Apropiado en relación aos destinatarios (relación emisor-receptor: se hai familiaridade, distanciamento ou se se trata dunha relación institucional...). Non sería apropiado, por exemplo, chamar polo diminutivo a alguén a quen temos que tratar con respecto.

Aceptable en canto á precisión terminolóxica (por exemplo, non sería adecuado empregar linguaxe coloquial nunha conferencia).

Ademais destas características, debe ser correcto: gramaticalmente (no uso das normas ortográficas, regras de puntuación -nos textos escritos- e emprego correcto dos códigos non verbais -entoación, non falar atropeladamente, etc.) e na súa presentación (tipo de letra, marxes...).

## Niveis de lingua

Características:

Nivel culto:

As características máis destacables son: empregar un código elaborado; ornamentar o texto con adxectivos; a pronuncia ou escrita é formal e está sumamente coidada. A sintaxe adoita ser complexa e aparece frecuentemente a voz pasiva. Os textos destacan pola riqueza léxica (vocabulario preciso, cultismos, estranxeirismos...). Na comunicación oral os conectores de procedencia mímica soen estar ausentes.

Nivel vulgar:

En xeral, prima a economía lingüística sobre a expresividade. É habitual a pobreza léxica ou a impropiedade (parónimos) así como a repetición de palabras; tamén poden aparecer vulgarismos e pronuncia descoidada (vacilacións no vocalismo átono, aférese, epéntese, harmonización, labialización, prótese,...). Predominan as o racións curtas, moitas veces inacabadas e desorganizadas. Os nexos e os conectores son escasos ou incorrectos. A miúdo susbtitúense na fala por conectores de procedencia mímica. O recurso ás frases feitas substitúe con frecuencia o discruso elabrado.

## Rexistros lingüísticos

A variedade ou rexistro formal utilízase en xeral na escrita e en contextos orais formais. Presenta as seguintes características:

·Presenta un código elaborado (como sucede no nivel culto); unha sintaxe variada e organizada; riqueza e precisión léxica; os textos adecúanse á norma estándar. O tema adoita ser especializado. A intención da comunicación adoita ser impersoal e obxectiva. O nivel de formalidade é alto ou neutro.

Nesta variedade de lingua procúrase unha lingua expresiva, aínda que non resulte económico. É de uso minoritario; é o rexistro propio da administración, da ensinanza, dos medios de comunicación de masas…

A variedade ou rexistro informal representa aqueles actos de fala espontáneos que tratan temas cotiáns, con intención persoal ou subxectiva e cun nivel baixo de formalidade; é a lingua oral coloquial ou familiar. Entre as características lingüisticas deste rexistro podemos sinalar as seguintes:

·Grande riqueza de entoacións, uso de exclamacións e interrogacións retóricas. Emprego de elipses e presuposicións, pois o emisor e o receptor dan por suposto parte da mensaxe á que se refiren implicitamente. Abundancia de pronomes persoais tónicos. A sintaxe é desordenada: anacolutos, reiteracións, rupturas na mensaxe, etc. O seu léxico é restrinxido, abundan as frases feitas e tics ou comodíns: non sei, eee, cousa, chisme, tío, etc. Uso de castelanismos e de dialectalismos. Predominan as funcións da linguaxe expresiva e apelativa.

## Selección múltiple

### Pregunta

Dos seguintes pares de palabras, sinala o que sexa de rexistro culto.

#### Respostas

Opción 1

Insertar-introducir

Opción 2

Meter

#### Retroalimentación

#### Solución

1. Selección correcta.
2. Selección incorrecta.

### Pregunta

#### Respostas

Opción 1

Estomatólogo

Opción 2

Dentista

#### Retroalimentación

#### Solución

1. Selección correcta.
2. Selección incorrecta.

### Pregunta

#### Respostas

Opción 1

Oculista

Opción 2

Oftalmólogo

#### Retroalimentación

#### Solución

1. Selección incorrecta.
2. Selección correcta.

### Pregunta

#### Respostas

Opción 1

Adquirir

Opción 2

Comprar- Mercar.

#### Retroalimentación

#### Solución

1. Selección correcta.
2. Selección incorrecta.

### Pregunta

#### Respostas

Opción 1

Adiantar

Opción 2

Anticipar

#### Retroalimentación

#### Solución

1. Selección incorrecta.
2. Selección correcta.

### Pregunta

#### Respostas

Opción 1

Afonía, disfonía.

Opción 2

Rouqueira

#### Retroalimentación

#### Solución

1. Selección correcta.
2. Selección incorrecta.

« Anterior | Seguinte »