A organización do corpo humano: nutrición, saúde e doenza. A actividade física

- A organización do corpo humano: nutrición, saúde e doenza. A actividade física
- 1. Introdución
  - 1.1 Descrición da unidade didáctica
  - 1.2 Coñecementos previos
  - 1.3 Obxectivos
- 2. Secuencia de contidos e actividades
  - 2.1 Niveis de organización do corpo humano
    - 2.1.1 Os tecidos humanos
    - 2.1.2 Os órganos humanos
    - 2.1.3 Os sistemas e aparellos humanos
    - 2.1.4 O organismo: funcións vitais
  - 2.2 A función de nutrición
    - 2.2.1 O aparello dixestivo
    - 2.2.2 O aparello respiratorio
    - 2.2.3 O aparello circulatorio
    - 2.2.4 O aparello excretor
  - 2.3 Alimentación e nutrición
    - 2.3.1 Tipos de nutrientes
    - 2.3.2 Clasificación dos alimentos
    - 2.3.3 Necesidades enerxéticas
    - 2.3.4 Dietas
    - 2.3.5 Doenzas relacionadas cunha alimentación incorrecta
    - 2.3.6 O que debemos saber como consumidores
  - 2.4 Saúde e doenza
    - 2.4.1 Definición e clasificación
    - 2.4.2 Doenzas infecciosas
    - 2.4.3 Defensas do organismo fronte a infección
    - 2.4.4 Prevención e tratamento das doenzas infecciosas
    - 2.4.5 O transplante de órganos
  - 2.5.2 A condición física
    - 2.5.1 O quecemento físico
    - 2.5.2 A condición física
  - 2.6 Posturas do corpo
- 3. Resumo de contidos
- 4. Actividades complementarias
- 5. Exercicios de autoavaliación
- 6 . Glosario
- 7. Bibliografía e recursos
- 8. Documentación para imprimir

« Anterior | Seguinte »

# 2.4.3 Defensas do organismo fronte a infección

As persoas temos un sistema de defensa fronte aos microorganismos patóxenos formado por un conxunto de mecanismos, que poden ser inespecíficos e específicos

### Mecanismos inespecíficos

- Defensas externas: son barreiras físicas que impiden a entrada dos microorganismos. Estas barreiras son a pel e as mucosas, que recobren as aberturas naturais (como a boca) e segregan substancias que reteñen e impiden a entrada dos xermes.
- Defensas internas: cando o axente patóxeno entra no interior do corpo, un tipo de glóbulos brancos, os fagocitos, atacan os xermes e destrúenos. O pus son fagocitos e patóxenos mortos.

### Mecanismos específicos

Se os fagocitos non son quen de destruír o microorganismo patóxeno, danlle un sinal a outros glóbulos brancos, os linfocitos. Os linfocitos sensibilizados multiplícanse e fabrican anticorpos, que destrúen ou inactivan aos axentes invasores de forma específica.

### Actividade resolta.

Por que unha persoa que padeceu a varíola non a volve padecer?

Solución | Algunhas doenzas infecciosas, como a varíola, só se padecen unha vez. Isto débese a que os linfocitos sensibilizados manteñen unha memoria do microorganismo invasor. Deste xeito, ante un segundo contacto os linfocitos sensibilizados actívanse inmediatamente e liberan unha grande cantidade de anticorpos suficiente para destruír o axente patóxeno.

### Actividade prosposta

S15. Ordene do 1 ao 6 os acontecementos que teñen lugar na resposta inmunolóxica:

Espazos (1): JXUwMDZi | Multiplicación de linfocitos |  | Espazos (2): JXUwMDZl | Destrución de células infectadas
Espazos (3): JXUwMDZk | Reacción dos anticorpos | Espazos (4): JXUwMDY5 | Captura do xerme polo macrófago (fagocito)
Espazos (5): JXUwMDZh | Presentación do xerme aos linfocitos | Espazos (6): JXUwMDZj | Elaboración e liberación de anticorpos

Habilitar JavaScript

3 | Multiplicación de linfocitos |  | 6 | Destrución de células infectadas
5 | Reacción dos anticorpos | 1 | Captura do xerme polo macrófago (fagocito)
2 | Presentación do xerme aos linfocitos | 4 | Elaboración e liberación de anticorpos

Licenciado baixo a Licenza Creative Commons Recoñecemento Non-comercial Compartir igual 3.0

« Anterior | Seguinte »