2.4.2 Fenómenos atmosféricos

A atmosfera compórtase como unha xigantesca máquina térmica impulsada pola enerxía solar. Nela teñen lugar os fenómenos meteorolóxicos: vento, nubes e precipitacións.

A velocidade do vento mídese co anemómetro	E a súa dirección mídese co catavento

• Vento. Son masas de aire que se moven debido a diferenzas de temperatura. O Sol quenta a superficie da Terra, o aire en contacto con ela quece á súa vez; faise mais máis lixeiro que o frío, polo que tende a ascender, e ese lugar vai ser ocupado por masas de aire máis frío, procedentes das capas altas que descenden cara á superficie.

Hai ventos que se producen de xeito periódico, como a brisa costeira, que durante o día sopra desde o mar cara á terra e pola noite desde a terra cara ao mar.

–      Brisa mariña diúrna: a terra, pola presenza do Sol, quece máis rápido que o mar durante o día. O aire quente que vén da terra elévase e diríxese cara ao mar, e substitúese polo aire frío do mar.

–      Brisa mariña nocturna: á noite prodúcese o contrario. A terra está máis fría que o mar, o que fai que o aire frío baixe e se dirixa ao mar. O aire mariño, máis quente, elévase e substitúese polo aire frío da terra.

Brisa mariña diúrna	Brisa mariña nocturna

• Presión atmosférica. É a presión que exerce o aire sobre a superficie terrestre.

En zonas onde o aire cálido sobe créanse unhas zonas superficiais de baixa presión (borrascas), e onde o aire frío baixa créanse zonas de alta presión (anticiclóns). Para o representar únense os puntos coa mesma presión atmosférica formando liñas (isóbaras).
	A presión atmosférica mídese co barómetro

• Nubes e precipitacións. O aire adoita conter sempre algo de humidade en forma de vapor de auga.

As nubes fórmanse cando o aire quente e húmido ascende e, ao alcanzar as capas altas da troposfera, arrefría. Como o aire frío non pode conter tanto vapor de auga como o aire quente, o exceso condénsase en pinguiñas microscópicas que, ao acumulárense, forman as nubes. Estas vanse reunindo unhas coas outras e forman pingueiras cada vez maiores. Cando as pingas de auga se fan demasiado grandes para sustentarse no aire, caen pola gravidade e dá lugar ás precipitacións (chuvia, neve ou sarabia).

As precipitacións mídese co pluviómetro

–      Chuvia. É unha precipitación líquida. Cando no interior dunha nube hai correntes de aire, as pingas de auga chocan entre si e forman pingas máis grandes co peso suficiente para caeren en forma líquida.

–      Neve. Cando a temperatura do aire é inferior a 0ºC, as gotiñas das nubes forman microcristais de xeo en forma de estrela. Estas, ao unírense, forman as folerpas e comeza a nevar.

–      Sarabia. É unha precipitación de grans de xeo orixinados cando o vento é forte e as temperaturas moi baixas. Os fortes ventos levan as pingas de chuvia ata zonas altas e frías, de xeito que ao conxelárense dan sarabia ou pedrazo.