A actividade económica

- A actividade económica
- 1. Secuencia de contidos e actividades en lingua galega
  - 1.1 Economia
    - 1.1.1 A actividade económica
    - 1.1.2 Recursos naturais
  - 1.2 O sector primario
    - 1.2.1 A agricultura
    - 1.2.2 A gandaría
    - 1.2.3 Recursos forestais
    - 1.2.4 A agricultura en Galicia
    - 1.2.5 A pesca
    - 1.2.6 A pesca en Galicia
    - 1.2.7 A minaría en Galicia
  - 1.3 O sector secundario
    - 1.3.1 Materias primas e fontes de enerxía
    - 1.3.2 A industria
    - 1.3.3 O sector secundario en España
  - 1.4 O sector terciario
    - 1.4.1 O comercio
    - 1.4.2 O transporte
    - 1.4.3 O turismo
    - 1.4.4 Educación
    - 1.4.5 Sanidade
- 2. Resumo de contidos
- 3. Exercicios de autoavaliación
- 4. Solucionarios
  - 1.5 solucions actividades
  - 1.6 Solucións dos exercicios de autoavaliación
- 5. Glosario
- 7. Bibliografía e recursos

« Anterior | Seguinte »

# 1.2.1 A agricultura

A agricultura

A agricultura é unha actividade económica importante. Nos países pouco desenvolvidos constitúe a única base da súa economía. Nos desenvolvidos é, xunto con outras áreas económicas, un piar fundamental da súa riqueza.

O espazo agrario é o territorio inserido no medio rural onde se desenvolven as actividades agrícolas, gandeiras e forestais. A paisaxe agraria é o resultado da combinación de distintos factores:

- Factores físicos.

- Clima: os cultivos dependen das precipitacións e das temperaturas.

- Relevo: inflúe pola altitude (cada 100 metros que ascendamos sobre o nivel do mar, a temperatura baixa 0,6º C); pola orientación (a ladeira de solaina é apta para cultivos, entanto que a umbría non é axeitada; a exposición a ventos húmidos ou ventos cálidos e secos altera os cultivos).

- Augas: ríos, lagos e augas subterráneas favorecen ou impiden os cultivos.

- Solo: achega os nutrientes para os cultivos.

- Vexetación: o humus ou materia orgánica (restos de plantas e animais) contribúe a fertilizar as terras para o cultivo.

- Factores humanos.

- Históricos: as actividades do sector primario xorden no neolítico e desde entón deixaron pegadas no espazo agrario.

- Demográficos: á medida que medra a poboación precísanse máis recursos e auméntanse as terras de cultivo ou explotacións gandeiras.

- Económicos e políticos: o aumento da demanda deriva nun incremento da poboación; os gobernos interveñen daquela na planificación da produción agraria.

- Técnicos: buscan superar os factores físicos negativos. A mecanización moderna, os fertilizantes e a investigación tecnolóxica melloran a produción.

Elementos dos espazos agrarios

- Hábitat rural: é o conxunto de vivendas e as súas construcións adxectivas: alpendres, cortes, hórreo, pombal... Pode ser:

- Concentrado: as casas agrúpanse arredor dun núcleo ou fonte de auga e a certa distancia dos campos de cultivo. Propio de zonas secas.

- Disperso: as vivendas están espalladas polo espazo agrario. Propio de zonas húmidas.

- Parcelas: son unidades básicas de cultivo. Pódense clasificar así:

- Segundo a forma: regulares (xeométricas) ou irregulares (sen forma definida).

- Segundo o tamaño: grandes (latifundios, máis de 100 hectáreas) e pequenas (minifundios, menos de 30 hectáreas).

- Segundo os límites: campos abertos, sen límites físicos, propios de zonas de secaño, e os campos pechados, rodeados dunha cerca, un valado ou unha sebe, propio de terras húmidas.

- Segundo os cultivos: policultivo (diversos cultivos) e monocultivo (un só cultivo).

- Segundo a produtividade: cultivo intensivo (alta produtividade) e cultivo extensivo (grandes extensións con baixa produtividade).

- Segundo a propiedade: privada, se pertence a un individuo ou empresa; colectiva, a un grupo de individuos; e pública, a algunha institución, como o Estado.

Sistemas agrícolas

- De consumo ousubsistencia: os agricultores producen soamente os alimentos necesarios para manteren a súa familia. Os rendementos son baixos. O número de persoas empregadas é elevado respecto á superficie cultivada. Utilízanse técnicas tradicionais.

- Comercial oude troco: prodúcese en gran cantidade para exportar. Fanse grandes investimentos nas explotacións. Utilízanse técnicas modernas. Rendementos moi altos. Número de persoas empregadas con respecto á superficie cultivada, baixo.

Apeiros tradicionais

Eixada, aixada, legón | Eixada, aixada, legón

A

Sistemas agrícolas dos países subdesenvolvidos

- Agricultura itinerante do lume.Consiste en abater e queimar a vexetación inicial para poder plantar a especie desexada. As cinzas producen unha fertilidade inicial, pero en poucos anos esta descende moito e os labregos vense obrigados a repetir o ciclo noutra zona. Sucesión cronolóxica deste sistema:

- Clareo → incendio → cultivo → abandono

  O sistema de agricultura itinerante está deforestando grandes zonas de bosque tropical. A achega química nesta agricultura é case nula, a tecnificación é moi escasa e os rendementos moi baixos.

- Agricultura intensiva de regadío.Con abundante man de obra e irrigación intensiva increméntanse as producións ata conseguir dúas ou tres colleitas (case sempre de arroz), ao ano. É un modelo agrícola moi pouco tecnificado.

- Agricultura de monocultivo. A actividade agraria dedícase á produción masiva de poucos produtos: café, cana de azucre, algodón, café ou bananas. É unha agricultura especializada para produtos de exportación. Predomina en América latina e zonas de África central. Os sistemas de cultivo e a produción están controlados polos países do Primeiro Mundo, que demandan estes produtos exclusivos das zonas climáticas cálidas.

Sistemas agrícolas dos países desenvolvidos

- Agricultura comercial intensiva.Dotada de técnicas avanzadas e elevados investimentos, obtén produtos de calidade para o esixente mercado dos países ricos. Practícase en zonas con pouca terra cultivable e con alta densidade de poboación. En explotacións familiares ou de pequenas empresas obtéñense produtos agrícolas e gandeiros perecedoiros: leite, carne ou os relacionados coa horticultura e a avicultura. Son explotacións agrarias intensivas de alta rendibilidade.

- Agricultura comercial extensiva.Cultívanse grandes extensións de terreo, dedicados case sempre á produción de cereais. Para abaratar custos, reducir man de obra e obter altos rendementos, os labores agrícolas están moi mecanizados. Produtividade por hectárea, baixa. Pero en conxunto é moi rendible porque se exporta gran parte do produto. As explotacións son de potentes empresas agrarias.

Os cereais na dieta humana

O nivel de consumo de cereais na dieta indica o grado de desenvolvento dun pais.
O menor consumo supón dieta máis variada, máis rica en elementos nutritivos.

Licenciado baixo a Creative Commons Attribution Non-commercial Share Alike License 3.0

« Anterior | Seguinte »