A descrición

- A descrición
- 1 - Introdución
- 2 - Secuencia de contidos e actividades en lingua galega
  - □ Comunicación oral
    - 2.1 Good night, mon ami
  - □ Comunicación escrita
    - 2.2 A cohesión (aspectos teóricos)
    - 2.3 A pascua de Kamil Moravék
    - 2.4 Presentación de textos escritos en soporte impreso e dixital (aspectos teóricos)
  - □ Coñecemento da lingua
    - 2.5 Normas ortográficas: uso do h
    - 2.6 A formación de palabras. Composición e derivación (aspectos teóricos)
    - 2.7 No lugar equivocado no momento xusto
    - 2.8 Funcionamento sintáctico do verbo. Suxeito e complementos (aspectos teóricos)
    - 2.9 Amor dos quince anos, Marilyn
  - □ Lingua e sociedade
    - 2.10 Cine e literatura
  - □ Educación literaria
    - 2.11 A descrición. Os textos descritivos (aspectos teóricos)
    - 2.12 O río Tins
    - 2.13 Elementos fundamentais do relato literario (aspectos teóricos)
    - 2.14 A serea grega
- 3. Contenidos y actividades en lengua castellana
  - □ Comunicación oral
    - 3.1 A libro abierto
  - □ Comunicación escrita
    - 3.2 El hereje
  - □ Conocimiento de la lengua
    - 3.3 Normas ortográficas: uso de h (aspectos teóricos)
    - 3.4 La formación de palabras en castellano (aspectos teóricos)
    - 3.5 La salud a una llamada
    - 3.6 Funcionamiento sintáctico del verbo en castellano. Sujeto y complementos (aspectos teóricos)
  - □ Lengua y sociedad
    - 3.7 Cine y literatura: La lengua de las mariposas
  - □ Educación literaria
    - 3.8 La descripción
    - 3.9 La nave blanca
  - 3.10 Elementos fundamentales del relato literario (aspectos teóricos)
- 4. Resumo de contidos
  - 4.1 Contidos en lingua galega
  - 4.2 Contenidos en lengua castellana
- 5. Exercicios de autoavaliación
- 6. Solucionarios
  - 6.1 Solucións das actividades en lingua galega
  - 6.2 Soluciones a las actividades en lengua castellana
  - 6.3 Solucións dos exercicios de autoavaliación
- 7. Bibliografía e recursos

« Anterior | Siguiente »

# 2.8 Funcionamento sintáctico do verbo. Suxeito e complementos (aspectos teóricos)

Suxeito

Na oración gramatical, o suxeito é un substantivo ou pronome que concorda en número e persoa co verbo que acompaña; sintacticamente é o que realiza a acción indicada polo verbo. Para recoñecer o suxeito débeselle preguntar ao verbo quen realiza a acción indicada por este:

Os autobuses pararon pola folga. Quen parou pola folga?: os autobuses.

Os autobuses pararon pola folga

Suxeito Predicado

Predicado

O predicado é o que se di do suxeito. Sintacticamente o verbo é a única palabra que pode realizar a función de núcleo do predicado. Pode estar formado unicamente por un verbo ou por un verbo mais unha serie de elementos que o acompañan, os complementos.

Os complementos máis importantes

- Complemento directo (CD): é un complemento que obrigatoriamente deben levar os verbos transitivos para completar o seu significado (eu teño un automóbil). O CD non leva preposición excepto cando é un nome propio ou un pronome (vin a Inés).

Para recoñecer o CD dun verbo débeselle preguntar a este que ou que é o amado, querido, regalado… Pódese substituír polos pronomes persoais átonos de CD (ver punto 2.16.1 da unidade 4, bloque 2 do módulo I). Exemplo: Eu teño unha casa/Eu téño a.

- Complemento indirecto (CI): é a persoa ou cousa que recibe o dano ou proveito da acción verbal (eu escribo cartas a Xabier). Sempre leva preposición, normalmente a.

Para recoñecer o CI dun verbo débeselle preguntar a este a quen ou para quen vai dirixida a acción que indique o verbo. Pódese substituír polos pronomes persoais átonos de CI (ver punto 2.16.1 da unidade 4, bloque 2 do módulo I). Exemplo: Eu escribo unha carta a Antía/Eu escríbo lle unha carta.

- O complemento circunstancial (CC): expresa as circunstancias en que se desenvolve a acción do verbo (Mañá vou ao banco). Ao ser un complemento opcional, para recoñecelo chega con comprobar se ao eliminalo da oración esta segue a conservar o seu significado esencial. Ademais non concorda con ningún elemento da oración.

- Atributo (Atr.): é un complemento que normalmente aparece cos chamados verbos copulativos (ser, estar, parecer e semellar). Exemplos: María está enferma; O viaxeiro parecía canso.

Outros complementos

- Complemento de réxime preposicional (ou suplemento): é un complemento esixido por determinados verbos e introducido por unha preposición (por calquera, ata a).

Para recoñecer o complemento de réxime preposicional dun verbo débese substituír ese complemento de réxime por un pronome tónico (ver punto 2.16 da unidade 4, bloque 2 do módulo I) precedido de preposición (acórdome de Pedro/acórdome del). Se a substitución non é posible significa que non se dá un complemento de réxime preposicional.

- Complemento axente (Cax.): este complemento aparece nas oracións en voz pasivae indica quen realiza a acción do verbo. Exemplo: A estación foi inaugurada polas autoridades; Os mariñeiros foron rescatados por un gardacostas.

- Complemento predicativo (CPvo): complementa o verbo, o suxeito e o complemento directo (Xela durmiu tranquila toda a noite). Para recoñecelo debemos ter en conta que é unha función realizada por adxectivos e que responde á cuestión Como? feita ao verbo: Como durmiu Xela? tranquila. Ademais o CPvo concorda co suxeito ou co CD. (non confundir co complemento circunstancial de modo, onde quen responde á pregunta como é un adverbio, non un adxectivo).

« Anterior | Siguiente »

Obra colocada bajo licencia Creative Commons Attribution Non-commercial Share Alike 3.0 License