Os medios de comunicación

- Os medios de comunicación
- 1. Introdución
  - 1.1 Descrición da unidade didáctica
- 2. Secuencia de contidos e actividades en lingua galega
  - Comunicación oral
    - 2.1 A comunicación televisiva e radiofónica (aspectos teóricos)
    - 2.2 RTVE á carta: Historias de Galicia
    - 2.3 Os medios de comunicación (aspectos teóricos)
    - 2.4 Textos dos medios de comunicación: a prensa dixital
  - Coñecemento da lingua
    - 2.5 Revisión de aspectos básicos da ortografía: a puntuación (aspectos teóricos)
      - Actividades propostas
  - Lingua e sociedade
    - 2.6 Funcións sociais das linguas (aspectos teóricos)
    - 2.7 O bilingüismo e a diglosia (aspectos teóricos)
    - 2.8 Textos argumentativos (aspectos teóricos)
    - 2.9 De aldeanos (de aldeáns)
  - Educación literaria
    - 2.10 O país dos grandes e pacíficos comedores de patacas
- 3. Secuencia de contenidos y actividades en lengua castellana
  - Comunicación oral
    - 3.1 La entrevista periodística (aspectos teóricos)
    - 3.2 Entrevista a Rafa Nadal
  - Comunicación escrita
    - 3.3 Los géneros periodísticos (aspectos teóricos)
    - 3.4 Partes de una noticia (aspectos teóricos)
    - 3.5 Noticia: A Coruña abre el Ágora ...
  - Conocimiento de la lengua
    - 3.6 Revisión de las clases de palabras (aspectos teóricos)
  - Lengua y sociedad
    - 3.7 El pluringüismo en España
  - Educación literaria
    - 3.8 Columna periodística (aspectos teóricos)
    - 3.9 El negro
- 4. Resumo de contidos
  - 4.1 Contidos en lingua galega
  - 4.2 Contenidos en lengua castellana
- 5. Exercicios de autoavaliación
  - Cuestionario
- 6. Solucionarios
  - 6.1 Solucións das actividades en lingua galega
  - 6.2 Soluciones de las actividades en lengua castellana
  - 6.3. Solucións á autoavaliación
- 7. Bibliografía e recursos

« Anterior | Siguiente »

# 2.5 Revisión de aspectos básicos da ortografía: a puntuación (aspectos teóricos)

Os signos de puntuación serven para indicar na escritura as pausas, tons de voz, matices que se dan na fala. No galego e no castelán actuais forman parte deste grupo de signos o punto, a coma, o punto e coma, os dous puntos, as parénteses, os corchetes, a raia, as comiñas, os signos de interrogación e exclamación e os puntos suspensivos.
Da puntuación depende en boa medida a comprensión óptima dos textos escritos; de aí que as normas que a regulan constitúan un aspecto básico da ortografía. E, malia non haber unhas regras fixas e pechadas no uso de todos os signos de puntuación, iso non significa que a puntuación sexa unha cuestión puramente subxectiva.

Uso dos signos de puntuación

- Punto (.): indica unha pausa na fala. Hai tres clases de puntos:

  - Punto e seguido: sinala que unha oración terminou e que continúa outra seguindo o mesmo tema.
  - Punto e á parte: indica o final dun parágrafo no que se conteñen varias oracións co mesmo tema.
  - Punto e final: marca o final dun texto.

- Coma (,): sinala unha pausa máis breve ca a do punto. Úsase nos seguintes casos:

  - Nas enumeracións, para separar os elementos que a forman.
  - Cando se altera a orde lóxica da oración (suxeito, verbo e complementos).
  - Cando se utilizan expresións como: é dicir, en realidade, non obstante, por exemplo, en primeiro lugar...
  - Cando entre os elementos básicos dunha oración se introducen outros que explican, aclaran ou amplían a información.
  - Non se debe usar a coma para separar os elementos dunha oración simple, aínda que sexa longa.

- Punto e coma (;): indica unha pausa intermedia entre o punto e a coma. Úsase nestes casos:

  - Nos parágrafos longos antes das conxuncións adversativas mais, pero, aínda que, non obstante...
  - Se as oracións adversativas son moi curtas, é suficiente con separalas simplemente mediante unha coma.
  - Nos parágrafos longos, para separar frases cando xa hai coma.

- Dous puntos (:). Utilízanse nos seguintes casos:

  - Para introducir citas textuais.
  - Antes das enumeracións e dos exemplos.
  - Despois do saúdo nunha carta u noutro documento.

- Puntos suspensivos (...). Úsanse nas seguintes circunstancias:

  - Cando se deixa incompleta unha enumeración, unha frase ou un texto.
  - Cando, ao citar un texto, se suprime un fragmento, indícase con puntos suspensivos entre corchetes [...]
  - Como recurso de estilo para dar sensación de suspense ou misterio. Tamén se emprega para indicar que un personaxe vacila, dubida ou é interrompido.

A interrogación, a exclamación e as comiñas

Lembreque despois dos signos de interrogación e exclamación non se escribe punto.

- Signos de interrogación (¿?): utilízanse ao final da pregunta, en galego, e ao principio e ao final, en castelán.

- Signos de exclamación (¡!): úsanse cando se expresa unha orde, sorpresa, desexo ou emoción da persoa que fala. Igual que os signos de interrogación, os de exclamación utilízanse ao principio e ao final da frase en castelán e soamente ao final en galego.

- Comiñas (“”). Empréganse nestes casos:

  - Ao principio e ao final dunha cita textual.
  - Para enmarcar, nas obras literarias de carácter narrativo, os textos que reproducen de xeito directo os pensamentos dos personaxes.
  - Para chamar a atención do lector sobre algunha peculiaridade da voz ou expresión, que a distingue do resto dos compoñentes léxicos do enunciado. Sempre di que as “cocretas” dese mesón están riquísimas.

As parénteses, a raia e o guión

- Parénteses ( ): empréganse para indicar o principio e o final dunha aclaración.

- Raia (–)Úsase nestas circunstancias:

  - Nos diálogos, para introducir as palabras dos personaxes cada vez que falan.

  - Para indicar o principio e o fin dunha aclaración (como as parénteses).

- Guión (-): emprégase cando é necesario dividir unha palabra e cambiar de liña porque non cabe. Nestes casos hai que seguir unhas normas: non se pode partir unha sílaba nin deixar vocais illadas, etc.

« Anterior | Siguiente »

Obra colocada bajo licencia Creative Commons Attribution Non-commercial Share Alike 3.0 License