Textos argumentativos

- Textos argumentativos
- 1 Descrición da unidade didáctica
- 2.Secuencia de contidos e actividades en lingua galega
  - Comunicación oral
    - 2.1 Argumentación e disputas na cultura tradicional: as regueifas
  - Comunicación escrita
    - 2.2 Textos argumentativos (aspectos teóricos)
    - 2.3 O conservatorio de música
    - 2.4 As causas da fame
    - 2.5 A poboación xuvenil no mercado de traballo
  - Coñecemento da lingua
    - 2.6 Normas ortográficas: o uso do r /rr . O grupo nh (aspectos teóricos)
    - 2.7 Clases de palabras: os adverbios, as preposicións e as conxuncións (aspectos teóricos
  - Educación literaria
    - 2.8 O ladrón de palabras
    - 2.9 Principais subxéneros literarios (aspectos teóricos)
    - 2.10 A traxedia de Macbeth
- 3. Contenidos y actividades en lengua castellana
  - Comunicación oral
    - 3.1 La cara oscura de la luz
    - 3.2 Las exposiciones orales planificadas (aspectos teóricos)
  - Comunicación escrita
    - 3.3 Textos argumentativos (aspectos teóricos)
    - 3.4 La prohibición de fumar
    - 3.5 Mercado editorial
  - Conocimiento de la lengua
    - 3.6 Normas ortográficas (aspectos teóricos)
    - 3.7 Clases de palabras: adverbios, preposiciones y conjunciones en castellano (aspectos teóricos)
    - 3.8 Soy leyenda
  - Educación literaria
    - 3.9 La botellita de cristal
    - 3.10 Llanto por Ignacio Sánchez Mejías
  - Lengua y sociedad
    - 3.11 El periodismo (aspectos teóricos)
- 4. Resumo de contidos
  - 4.1 Contidos en lingua galega
  - 4.2 Contenidos en lengua castellana
- 5.Exercicios de autoavaliación
- 6. Solucións as actividades propostas
- 7. Bibliografía e recursos

« Anterior | Siguiente »

# 2.1 Argumentación e disputas na cultura tradicional: as regueifas

## Actividade de lectura

A regueifa é unha cantiga improvisada entre dúas ou máis persoas que seguen un mesmo cantar ou son durante o tempo que dura unha disputa sobre un tema determinado. Ademais, ten a característica de que cada regueifeiro canta unha estrofa de catro versos octosílabos nos que riman os pares e quedan libres os impares (de maneira que formalmente coincide coa copla popular). Pode verse certo parecido coa tenzón medieval, na que tamén había unha disputa entre dous trobadores sobre un tema determinado, mais a regueifa foi e é máis popular.

Os temas da regueifas son variados, mais polo xeral, hai unha boa dose de humor ou retranca, o que fai que este tipo de cantares sexan moi divertidos para todos os públicos. A controversia entre os regueifeiros pode durar horas, e gáñaa o que canta a última copla. A regueifa é un xénero musical e popular que se está perdendo, ao igual que a cultura tradicional galega (contos, cantigas, refráns, algúns bailes...), pois normalmente non hai relevo xeracional por diversas razóns, aínda que hai zonas máis ricas neste tipo de literatura popular, como pode ser o caso da costa da Morte. Así mesmo tamén se poden escoitar en Portugal os denominados cantares ao desafío, no Brasil e Colombia os chamados repentistas, e na Arxentina e no Uruguai o desafío entre payadores, mais a temática destes últimos é seria e máis poética.

Son poucos os regueifeiros activos que quedan, mais hai algúns recuperadores e divulgadores deste xénero como Pinto d'Herbón ou Luís Caru ncho.

[http://www.youtube.com/watch?v=Y_bqbcTbRjI]

Actividades propostas.

S1. Texto 2.1. Se ten acceso a internet, vexa o seguinte vídeo. Lea o texto e responda.

- Que características propias da regueifa pode apreciar? (escenario, regueifeiros, coplas, público...).

- O feito de que a rima non sexa perfecta, réstalle valor ou achega espontaneidade?

S1. Características da regueifa (escenario, regueifeiros, coplas, público...)

O escenario onde disputan os regueifeiros é unha solaina con todos os trastes que se supón hai nun lugar así. Os regueifeiros son persoas de enxeño áxil e gran sentido do humor, que buscan a complicidade do público, citando a algún deles, marcas comerciais, etc. As coplas son improvisadas, divertidas e ocorrentes. O público asiste divertido e o ambiente é informal e espontáneo: uns sentados en cadeiras, outros de pé, algún no chan... Acompañan o retrouso con palmas. A gravación non é profesional. E sobre todo hai moita risa.

- Que a rima non sexa perfecta, réstalle valor ou achega espontaneidade?

Achega espontaneidade, está moi acorde coa informalidade do ambiente e dá idea da ocorrencia improvisada, que é a base da regueifa.

« Anterior | Siguiente »

Obra colocada bajo licencia Creative Commons Attribution Non-commercial Share Alike 3.0 License