Textos argumentativos

- Textos argumentativos
- 1 Descrición da unidade didáctica
- 2.Secuencia de contidos e actividades en lingua galega
  - Comunicación oral
    - 2.1 Argumentación e disputas na cultura tradicional: as regueifas
  - Comunicación escrita
    - 2.2 Textos argumentativos (aspectos teóricos)
    - 2.3 O conservatorio de música
    - 2.4 As causas da fame
    - 2.5 A poboación xuvenil no mercado de traballo
  - Coñecemento da lingua
    - 2.6 Normas ortográficas: o uso do r /rr . O grupo nh (aspectos teóricos)
    - 2.7 Clases de palabras: os adverbios, as preposicións e as conxuncións (aspectos teóricos
  - Educación literaria
    - 2.8 O ladrón de palabras
    - 2.9 Principais subxéneros literarios (aspectos teóricos)
    - 2.10 A traxedia de Macbeth
- 3. Contenidos y actividades en lengua castellana
  - Comunicación oral
    - 3.1 La cara oscura de la luz
    - 3.2 Las exposiciones orales planificadas (aspectos teóricos)
  - Comunicación escrita
    - 3.3 Textos argumentativos (aspectos teóricos)
    - 3.4 La prohibición de fumar
    - 3.5 Mercado editorial
  - Conocimiento de la lengua
    - 3.6 Normas ortográficas (aspectos teóricos)
    - 3.7 Clases de palabras: adverbios, preposiciones y conjunciones en castellano (aspectos teóricos)
    - 3.8 Soy leyenda
  - Educación literaria
    - 3.9 La botellita de cristal
    - 3.10 Llanto por Ignacio Sánchez Mejías
  - Lengua y sociedad
    - 3.11 El periodismo (aspectos teóricos)
- 4. Resumo de contidos
  - 4.1 Contidos en lingua galega
  - 4.2 Contenidos en lengua castellana
- 5.Exercicios de autoavaliación
- 6. Solucións as actividades propostas
- 7. Bibliografía e recursos

« Anterior | Siguiente »

# 2.7 Clases de palabras: os adverbios, as preposicións e as conxuncións (aspectos teóricos

En anteriores unidades vimos que existen clases de palabras coas que podemos referi rnos ou sinalar persoas ou cousas sen nomealas directamente. Son as expresións deícticas. Estudamos así os pronomes persoais e os demostrativos.

Existen outras expresións deícticas que nos serven para sinalar circunstancias de lugar ou tempo. Se estou a falar cun coñecido e lle digo "vémonos alí", o meu interlocutor ten que saber previamente a que lugar me refiro; doutro modo non entendería o significado da palabra "alí". Igualmente, se lle digo "prefiro que nos vexamos antes", non me entenderá se non sabe a que momento ou hora nos estabamos a referir. "Alí" é unha expresión deíct ica de lugar e "antes", de tempo.

Os adverbios

As palabras que expresan a deíxe temporal son adverbios. Os adverbios son palabras invariables; isto quere dicir que non teñen xénero, número nin persoa. Serven para modificar un verbo, un adxectivo ou outro adverbio. Exemplos: Verémonos mañá, É pouco traballadora Pilar conduce moi ben..

Cando un grupo de palabras realizan a mesma función que un adverbio chámanse locucións adverbiais: pouco a pouco, de cando en vez, etc.

Os adverbios clasifícanse segundo a circunstancia que expresan; hainos de tempo, lugar, cantidade, modo, afirmación, negación e dúbida.

- Tempo. Os adverbios de tempo son os que utilizamos para expresar circunstancias de tempo. Algúns deles son: a cada pouco, a destempo, a diario, a miúdo a tempo, acotío, agora, aínda, antes, antes de, antonte, ao outro día, ao pouco, aos poucos, arestora, arreo, ás veces, axiña, daquela, decontado, deseguida, deseguido, decote, decotío, entón, entrementres, hogano, hoxe...

- Modo. Existe unha forma moi común de formar adverbios de modo a partir dos adxectivos. Engádese o sufixo -mente aos adxectivos na súa forma feminina. Fíxese que estes adverbios son palabras graves rematadas en vogal e polo tanto non levan til. Exemplos: de fácil, facilmente; de difícil, dificilmente; de soa, soamente...

- Lugar. As palabras que expresan circunstancias espaciais son adverbios de lugar. Algúns deles son: á beira, a carón, abaixo, acá, acó, acolá, adiante, aí, alá, algures, alí, aló, ao lado, ao redor, arredor, arriba, atrás, cerca, debaixo, dentro, derredor, derriba, detrás, diante, embaixo, en fronte, fóra, lonxe, ningures...

As preposicións

As preposicións son un grupo de palabras invariables que teñen como función servir de enlace entre outras palabras. Son preposicións: a, agás, ante, baixo, cabe, canda, con, conforme, consonte, contra, de, deica, dende, en, entre, malia, mediante, menos, para, perante, por, segundo, sen, senón, sobre, tras...

Algunhas preposicións poden contraerse cos artigos determinados, cos indeterminados e cos demostrativos: a (ao, á, aos, ás), de (do, da, ... dun, dunha,... deste, dese, daquel...), en (no, na, ... neste, nese, naquel...), por (polo, pola, polos, polas).

As conxuncións

As conxuncións son un grupo de palabras invariables que permiten relacionar entre si palabras ou oracións. Serven para unir dúas ou máis oracións, para establecer relacións de contraposición, de explicación, etc.Tamén poden expresar relacións de causa, condición, comparación, etc.

Cando redactamos textos, moitos dos conectadores que utilizamos son conxuncións. A continuación ten, a título informativo, un cadro coas conxuncións máis importantes:

  Conxuncións | Coordinantes | Copulativas | e, nin, que
  Disxuntivas | ou
  Adversativas | mais, pero, aínda que
  Distributivas | ou...ou, ben...ben, xa...xa, ora...ora
  Explicativas | ou sexa, é dicir, isto é, é máis
  Subordinantes | Causais | pois, logo entón, así que, así pois, polo tanto, xa que logo, por conseguinte
  Comparativas | como, coma, tan...como /coma, tanto /-a /-os /-as...como ou coma, igual... que/ca, máis/menos... que /ca /do que.
  Concesivas | malia, (a)inda que, mesmo que, pese a que, a pesar de que, por pouco que, por máis que, por moito que...
  Condicionais | se, en caso de que, sempre que, a pouco que, a non ser que, salvo que/se, senón que, agás que...
  Consecutivas | conque, logo, así que, de sorte que, de tal xeito que, de tal maneira que, de tal sorte que, polo tanto, xa que logo.
  Finais | para que, a que, a fin de (que)...

## Actividades propostas

Actividades propostas.

S9. Subliñe nestas frases os adverbios de lugar e tempo. Despois, clasifíqueos.

- Esa lámpada dá pouca luz; ás veces, á tardiña xa parece que é noite.

- Agora vive lonxe e nunca chega cedo á oficina, pero despois, traballando a présa, recupera o perdido.

- Vai de vagar, que Pontevedra está preto e, se corres demasiado, quizais non chegues nunca.

- Antonte contaba o avó como antano sempre había un pillabán que mataba a luz do candil para andar ás apalpadelas.

- Fuches antes alí?

- Saíndo, á beira da parede, é onde deixan decote o lixo.

- Están fóra, non as deixei dentro porque ía moita calor.

- Para onde vas? –Vou para ningures.

De lugar: lonxe, preto,alí, á beira, onde, fóra, dentro, ningures; de tempo, o resto.

- Esa lámpada dá pouca luz; ás veces, á tardiña xa parece que é noite.

- Agora vive lonxe e nunca chega cedo á oficina, pero despois, traballando a présa, recupera o perdido.

- Vai de vagar, que Pontevedra está preto e, se corres demasiado, quizais non chegues nunca.

- Antonte contaba o avó como antano sempre había un pillabán que mataba a luz do candil para andar ás apalpadelas.

- Fuches antes alí?

- Saíndo, á beira da parede, é onde deixan decote o lixo.

- Están fóra, non as deixei dentro porque ía moita calor.

- Para onde vas? –Vou para ningures.

## Actividades propostas

S10. No exercicio anterior, cales son adverbios e cales locucións adverbiais?

- Adverbios: agora, lonxe, nunca, cedo, despois, preto, antonte, antano, antes, alí, onde, decote, fóra, dentro, ningures.

- Locucións adverbiais: ás veces, á tardiña, a présa, de vagar, á beira.

## Actividades propostas

S11. Substitúa os adverbios e locucións subliñados por outros equivalentes:

- Agora deben estar xantando na casa.

- Estaba a diario coa teima de saír de vacacións.

- Ven axiña, non tardes, que non chegamos ao cine.

- Sempre bota unha soneca despois de xantar

- Agora deben estar xantando na casa. Neste intre, arestora...

- Estaba a diario coa teima de saír de vacacións. Decote, de cotío...

- Ven axiña, non tardes que non chegamos ao cine. Decontado, deseguida...

- Sempre bota unha soneca despois de xantar. Decote, ao pouco.

S12. Encha os ocos das frases coas preposicións axeitadas.

- Todos na familia usan lentes, JXUwMDM5JXUwMDA2JXUwMDg2JXUwMDky (excepto) tía Minia.

- Gustaríame ir no tren JXUwMDNjJXUwMDAx alta velocidade.

- Agardei por el JXUwMDNjJXUwMDAxJXUwMDE2JXUwMDE3JXUwMDAx as oito JXUwMDM5JXUwMDE1JXUwMDE1 as nove.

- JXUwMDE5JXUwMDM1JXUwMDE1 mañá!

- Teño que ir JXUwMDNiJXUwMDAyJXUwMDBmJXUwMDBhJXUwMDA1 vós, para chegarmos todos á mesma hora.

- JXUwMDBiJXUwMDM2JXUwMDAyJXUwMDEyJXUwMDFiJXUwMDBhJXUwMDBi o manual de instrución, hai que premer esta tecla.

## Actividades propostas

S13. Subliñe as contraccións que atope no texto de Alfonso Álvarez Cácamo do exercicio S4.

Meu avó morreu dun ataque ao corazón nada máis estoupar a guerra. Caeu ao pé dunha viña e ficou abrazado a ela. Sei que a súa sensibilidade e o seu amor pola sinxeleza da vida non puideron aturar tanto desastre. Eu non puiden ir despedilo no seu derradeiro adeus porque a guerra colleume en Madrid onde recén remataba a carreira de Dereito. Coa súa falta medrou a miña atracción pola súa rexa figura, para min un mito de enerxía e valor... Eu fun fillo único e crieime sen nai, quen morreu ao darme á luz. Sempre tiven a sensación de que meu pai non mo perdoara completamente... (Alfonso Álvarez Cácamo, O Bandeira).

## Actividades propostas

S14. Subliñe as conxuncións que hai nestas oracións.

- Non quixo cear nin quedarse á conversa.

- Iría contigo de boa gana, pero teño moito traballo.

- Aceptará a proposta sempre que as condicións sexan as que esixe.

- Debe saber a verdade a fin de non andar matinando seguido.

- Por moito que diga, non ousará enfrontarse ao patrón.

- Colle o paraugas ou vai en autobús.

- Xa quedou amañado, polo tanto podemos saír sen ansias.

- Non quixo cear nin quedarse á conversa.

- Iría contigo de boa gana, pero teño moito traballo.

- Aceptará a proposta sempre que as condicións sexan as que esixe.

- Debe saber a verdade a fin de non andar matinando seguido.

- Por moito que diga, non ousará enfrontarse ao patrón.

- Colle o paraugas ou vai en autobús.

- Xa quedou amañado, polo tanto podemos saír sen ansias.

Para realizar máis exercicios pode acudir a:

http://www.ogalego.eu/exercicios_de_lingua/morfoloxiaexercicios.html

« Anterior | Siguiente »

Obra colocada bajo licencia Creative Commons Attribution Non-commercial Share Alike 3.0 License