Textos de instrución

- Textos de instrución
- 1 - Introdución
- 2. Secuencia de contidos e actividades en lingua galega
  - Comunicacion oral
    - 2.1. A cova de Ceza
  - Comunicación escrita
    - 2.2 Buscamos información
    - 2.3 Comunicámonos co mundo
      - 2.3.1 Taxistas que fan de asistentas sociais
      - 2.3.2 Entrevista a Teresa Moure
  - 2.4 Textos de instrución (aspectos teóricos)
    - Unha receita de cociña
    - A forza do vento
  - 2.5 Coñecemento da lingua
    - 2.5.1 Os pronomes perosais
    - 2.5.2 Hai monstros
    - 2.5.3 Para escribir mellor: mecanismos de referencia interna (aspectos teóricos)
    - 2.5.4 Normas ortográficas: uso do b e do v
  - 2.6 Lingua e sociedade
    - 2.6.1 Linguas minorizadas (aspectos teóricos)
    - 2.6.2 Educación literaria
      - Círculo: da materia dos soños
      - Lanzarote
- 3. Secuencia de contenidos y actividades en lengua castellana
  - Comnicación escrita
    - 3.1 Normas básicas para circular en una rotonda
  - Textos de instrucción (aspectos teóricos)
    - 3.2 Fulgores
    - 3.3 Instrucciones para subir una escalera
    - 3.4 Recordar y almacenar el vocabulario (aspectos teóricos)
  - Conocimiento de la lengua
    - 3.5 Los pronombres personales (aspectos teóricos)
    - 3.6 Mecanismos de referencia interna: deixis, repetición, hiperonimia, sinónimos y elipsis (aspectos teóricos)
      - 3.6.1 El Jarama
      - 3.6.2 Doña Perfecta
    - 3.7 Normas ortográficas: uso de la b y la v
  - Educación literaria
    - 3.8 Talleres literarios
    - 3.9 El microrrelato
    - 3.10 Un cuerpo en el hielo
- 4. Resumo de contidos
  - 4.1 Contidos en lingua galega
  - 4.2 Contenidos en lengua castellana
- 5. Exercicios de autoavaliación
- 6. Solucionarios
  - 6.1 Solucións das actividades propostas
  - 6.2 Solucións dos exercicios de autoavaliación
- 7. Glosario
- 8. Bibliografía e recursos

« Anterior | Siguiente »

# 2.5.2 Hai monstros

  Hai xente que di que é mellor non falar destas cousas. Din que non é un fenómeno tan frecuente como para lle dar tanta importancia. Din que só lle ocorre a quen o busca. “Eses agresores son uns tolos aos que lles vemos as intencións. Se non te achegas a eles, nada che ha ocorrer.” Ou din que só pasa en ambientes marxinais, moi deteriorados. E, ademais, non poñen moita atención no que oen. Aseguran que os nenos teñen moito maxín e con iso queren dar a entender que din moitas mentiras. Pero non é tal. Logo desta aventura, falei polo miúdo co comisario Santos, do barrio, e el proporcionoume moitos datos sobre o tema. A policía ten comprobado que neste terreo, os nenos nunca menten. Poden calar, por medo, pero, se falan, nunca menten. E tal acontece en todos os niveis sociais. Hai máis vítimas disto que de doenzas infecciosas ou envelenamentos. Un 19% dos adultos confesa ter sido vítima antes dos 17 anos. O 20% dos casos que chegan ao Grupo dos Menores da policía corresponde a este tema. E no que respecta ao pervertido, o perfil é tan amplo que se pode afirmar que non existen características definitorias deste tipo de criminais. Houbo de idades comprendidas entre os vinte e os cincuenta anos, de todos os niveis intelectuais, licenciados e analfabetos, ricos e pobres. En máis dun 50% dos casos o agresor foi o pai ou un parente moi achegado. Pero aínda hai xente que di: “Non, non falemos deste tema. É inmoral!”. Convertérono nun vergoñento tabú. Os prexuízos, a rabia e mesmo o amor dos pais, mal entendido, converten á vítima en culpable. Mira que te teño avisado! –berran-. Mira que che dixen que non saíses! Mira que che dixen que non chegases tarde! Mira que che teño dito que non puxeses ese vestido! Bótanlle a culpa á coitada da rapaza ou do rapaz, cando estes aínda non se recuperaron da terrible agresión. Ás veces, os máis irascibles chegan a castigar á vítima: “Pois agora non sairás nunca máis!” [...] Martín, Andreu e Ribera, Jaume, Alfagann é Flanagan, tradución de Xavier Rodríguez Baixeras, Xerais, Vigo, 1996

Actividades propostas

S9 Nas seguintes oracións substitúa os elementos subliñados por pronomes persoais da serie tónica (pode haber máis dunha posibilidade).

- Fun con Alexo ao médico para facer a revisión médica anual.
- Con Raquel e Marta non vas ter problemas, iso seguro.
- Luís fixo o exame o mellor que puido. Os amigos estiveron esperando por Luís máis de media hora.
- Faime caso, con Á nxel e Nati no medio, non imos a ningún lado.
- Pedro non sabía que Antón e Felisa ían pasar por alí. De aí que Pedro quedara todo sorprendido cando Antón e Felisa apareceron.

- Fun con JXUwMDNkJXUwMDA5 ao médico para facer a revisión médica anual.

- Con JXUwMDNkJXUwMDA5JXUwMDBkJXUwMDEy non vas ter problemas, iso seguro.

- Luís fixo o exame o mellor que puido. JXUwMDFkJXUwMDI5JXUwMDA5JXUwMDE2 estiveron esperando por JXUwMDJjJXUwMDFk máis de media hora.

- Faime caso, con JXUwMDNkJXUwMDA5JXUwMDBkJXUwMDEyJXUwMDVjJXUwMDU5JXUwMDg1JXUwMDgw no medio, non imos a ningún lado.

- Pedro non sabía que JXUwMDNkJXUwMDA5JXUwMDA5JXUwMDE2 ían pasar por alí. De aí que JXUwMDNkJXUwMDA5 quedara todo sorprendido cando Antón e Felisa apareceron.

- Fun con el ao médico para facer a revisión médica anual.

- Con elas non vas ter problemas, iso seguro.

- Luís fixo o exame o mellor que puido. Eles estiveron esperando por ti máis de media hora.

- Faime caso, con elas/vós no medio, non imos a ningún lado.

- Pedro non sabía que eles ían pasar por alí. De aí que el quedara todo sorprendido cando Antón e Felisa apareceron.

## Actividade proposta

S10 No texto Hai monstros, localice os pronomes persoais átonos e sublíñeos.

Hai xente que di que é mellor non falar destas cousas. // Din que non é un fenómeno tan frecuente como para lle dar tanta importancia. Din que só lle ocorre a quen o busca. “Eses agresores son uns tolos aos que lles vemos as intencións. Se non te achegas a eles, nada che ha ocorrer.” Ou din que só pasa en ambientes marxinais, moi deteriorados. E, ademais, non poñen moita atención no que oen. Aseguran que os nenos teñen moito maxín e con iso queren dar a entender que din moitas mentiras. // Pero non é tal. // Logo desta aventura, falei polo miúdo co comisario Santos, do barrio, e el proporcionoume moitos datos sobre o tema. A policía ten comprobado que neste terreo, os nenos nunca menten. Poden calar, por medo, pero, se falan, nunca menten. E tal acontece en todos os niveis sociais. Hai máis víctimas disto que de doenzas infecciosas ou envelenamentos. Un 19% dos adultos confesa ter sido vítima antes dos 17 anos. O 20% dos casos que chegan ao Grupo dos Menores da policía corresponde a este tema. E no que respecta ao pervertido, o perfil é tan amplo que se pode afirmar que non existen características definitorias deste tipo de criminais. Houbo de idades comprendidas entre os vinte e os cincuenta anos, de todos os niveis intelectuais, licenciados e analfabetos, ricos e pobres. En máis dun 50% dos casos o agresor foi o pai ou un parente moi achegado.

Pero aínda hai xente que di: “Non, non falemos deste tema. É inmoral!”. // Convertérono nun vergoñento tabú. Os prexuízos, a rabia e mesmo o amor dos pais, mal entendido, converten á vítima en culpable. ¡Mira que te teño avisado! –berran-. ¡Mira que che dixen que non saíses! ¡Mira que che dixen que non chegases tarde! // ¡Mira que che teño dito que non puxeses ese vestido! Bótanlle a culpa á coitada da rapaza ou do rapaz, cando estes aínda non se recuperaron da terrible agresión. Ás veces, os máis irascibles chegan a castigar á vítima: “¡Pois agora non sairás nunca máis!” [...]

## Actividade proposta

S11 Neste texto hai algún pronome demostrativo. Localíceo e sublíñeo.

…e con iso queren dar a entender; Hai máis vítimas disto que de doenzas…;...estes (aínda non se recuperaron): na penúltima liña do texto.

S12 Nas seguintes oracións substitúa o sintagma ou sintagmas subliñados polos pronomes átonos correspondentes. Faga as contraccións que cumpra.

- Coloquei os libros no andel.

- Hoxe preparei a cea a meus irmáns.

- Non quero contar ese segredo a ninguén.

- Gastamos todos os aforros este verán.

- Tiven que contar todo o asunto a Iria.

- Regaloume os cadros.

- Mercoulles uns libros moi interesantes.

- Contei a ti unha historia de medo.

- Contei a ti unha historia de medo.

- Enviei un correo electrónico a vós.

- Enviei un correo electrónico a vós.

- Debes explicar a eles claramente as túas razóns.

- Anxo mandou un regalo a seus avós.

- Tiven que contar a meus pais a novidade.

- JXUwMDFiJXUwMDJjJXUwMDAzJXUwMDAzJXUwMDFlJXUwMDA0JXUwMDEwJXUwMDBjJXUwMDA3JXUw MDAxJXUwMDFj JXUwMDM2JXUwMDAx JXUwMDM5JXUwMDBmJXUwMDBhJXUwMDAxJXUwMDA5JXUwMDQy
- JXUwMDEwJXUwMDI3JXUwMDE3JXUwMDFk JXUwMDI4JXUwMDAyJXUwMDE3JXUwMDE1JXUwMDExJXUwMDEzJXUwMDE3JXUwMDBjJXUwMDA1JXUw MDAwJXUwMDA5JXUwMDE2 JXUwMDM5 JXUwMDNiJXUwMDA2JXUwMDA0JXUwMDRm
- JXUwMDE2JXUwMDIxJXUwMDAx JXUwMDI5JXUwMDA0JXUwMDEwJXUwMDE3JXUwMDFk JXUwMDNiJXUwMDBjJXUwMDAxJXUwMDFhJXUwMDE1JXUwMDBkJXUwMDAz JXUwMDM5 JXUwMDM2JXUwMDA3JXUwMDA3JXUwMDA5JXUwMDEyJXUwMDljJXUwMDg3JXUwMDQw
- JXUwMDFmJXUwMDI2JXUwMDEyJXUwMDA3JXUwMDk1JXUwMDhjJXUwMDAyJXUwMDAzJXUwMDAzJXUw MDFj JXUwMDNkJXUwMDE2JXUwMDA3JXUwMDEx JXUwMDJlJXUwMDEzJXUwMDE3JXUwMDkzJXUwMDhmJXUwMDQw
- JXUwMDBjJXUwMDNkJXUwMDFmJXUwMDEzJXUwMDBi JXUwMDI5JXUwMDA0JXUwMDEw JXUwMDNiJXUwMDBjJXUwMDAxJXUwMDFhJXUwMDE1JXUwMDEzJXUwMDFlJXUwMDAwJXUwMDAzJXUw MDQx
- JXUwMDBhJXUwMDM3JXUwMDAyJXUwMDA2JXUwMDBkJXUwMDAzJXUwMDFhJXUwMDE4JXUwMDAyJXUw MDFjJXUwMDVk
- JXUwMDE1JXUwMDI4JXUwMDE3JXUwMDExJXUwMDkwJXUwMDg2JXUwMDE5JXUwMDAwJXUwMDA5JXUw MDA5JXUwMDAzJXUwMDFjJXUwMDVk
- JXUwMDFiJXUwMDJjJXUwMDAxJXUwMDFhJXUwMDExJXUwMDBjJXUwMDBhJXUwMDBiJXUwMDBk JXUwMDJkJXUwMDFiJXUwMDA2JXUwMDA5 JXUwMDMwJXUwMDAxJXUwMDFhJXUwMDA3JXUwMDFiJXUwMDFkJXUwMDFiJXUwMDA4 JXUwMDNjJXUwMDAx JXUwMDM1JXUwMDA4JXUwMDAxJXUwMDBiJXUwMDQx
- JXUwMDFiJXUwMDJjJXUwMDAxJXUwMDFhJXUwMDExJXUwMDBjJXUwMDBhJXUwMDBiJXUwMDA5JXUw MDRm
- JXUwMDFkJXUwMDJiJXUwMDE4JXUwMDFmJXUwMDBjJXUwMDBjJXUwMDFmJXUwMDE5JXUwMDFj JXUwMDJkJXUwMDFi JXUwMDNiJXUwMDBjJXUwMDFkJXUwMDAwJXUwMDE3JXUwMDBh JXUwMDNkJXUwMDA5JXUwMDA5JXUwMDA2JXUwMDE3JXUwMDA2JXUwMDgxJXUwMDlkJXUwMDA3JXUw MDBhJXUwMDBjJXUwMDQx
- JXUwMDFkJXUwMDJiJXUwMDE4JXUwMDFmJXUwMDgwJXUwMDgwJXUwMDFmJXUwMDE5JXUwMDAzJXUw MDAzJXUwMDQx
- JXUwMDFjJXUwMDIxJXUwMDA3JXUwMDA3JXUwMDE2 JXUwMDNkJXUwMDFkJXUwMDA4JXUwMDFjJXUwMDA1JXUwMDBhJXUwMDgyJXUwMDkzJXUwMDFlJXUw MDAwJXUwMDA5JXUwMDA5JXUwMDBkJXUwMDEyJXUwMDVk
- JXUwMDE5JXUwMDJmJXUwMDE2JXUwMDE3 JXUwMDM1JXUwMDBjJXUwMDBmJXUwMDBhJXUwMDk3JXUwMDg2JXUwMDE5JXUwMDAwJXUwMDA5JXUw MDA5JXUwMDAzJXUwMDQx
- JXUwMDBjJXUwMDNkJXUwMDFmJXUwMDEzJXUwMDBi JXUwMDI5JXUwMDA0JXUwMDEw JXUwMDNiJXUwMDBjJXUwMDAxJXUwMDFhJXUwMDk1JXUwMDkzJXUwMDFlJXUwMDAwJXUwMDA5JXUw MDA5JXUwMDBkJXUwMDRm

Coloqueinos no andel.

Hoxe prepareilles a cea.

Non quero contalo a ninguén.

Gastámolos este verán.

Tiven que contarllo.

Regaloumos.

Mercóullelos.

Conteiche unha historia de medo.

Conteicha.

Envieivos un correo electrónico.

Enviéivolo.

Debes explicárllelas.

Anxo mandóullelo.

Tiven que contárllela.

Propoñémoslle uns exercicios interactivos nesta ligazón:

- [http://centros.edu.xunta.es/iesoteropedrayo.ourense/dptos/gal/exercicios.htm]

Ha atopar unha fiestra co contido "pronomes persoais" e outras que lle permitirán repasar contidos xa vistos, coa posibilidade de autoavaliarse.

Máis exercicios cos solucionarios na ligazón:

- [http://www.ogalego.eu/exercicios_de_lingua/exercicios/morfoloxia/pronome.htm]

« Anterior | Siguiente »

Obra colocada bajo licencia Creative Commons Attribution Non-commercial Share Alike 3.0 License