# 3.7 O Baixo Imperio e a crise final

## Glosario

## Poboación bárbara

Definición:

  Termo despectivo que facía referencia aos pobos situados fóra do Imperio romano.

Exemplo:

  A poboación bárbara era moi bruta.

## Cristianismo

Definición:

  Relixión monoteísta baseada na vida e ensinanzas de Xesús Cristo aparecida en Oriente no cambio de era.

Exemplo:

  O cristianismo é unha relixión moi importante.

## Imperio Bizantino

Definición:

  Ou Imperio romano de Oriente foi a continuación do Imperio romano durante o final da Idade Antiga e a Idade Media, centrado en Constantinopla ou Bizancio (actual Istambul).

Exemplo:

  O Imperio bizantino durou mil anos máis.

## Limes

Definición:

  Zona de fortificacións fronteirizas romanas que protexían o Imperio romano.

Exemplo:

  A poboación bárbara vivía alén do limes.

## Tetrarquía

Definición:

  Sistema de goberno creado polo emperador romano Diocleciano para resolver serios problemas militares e económicos, no que había 2 emperadores e 2 césares.

Exemplo:

  A tetrarquía galega é froito da romanización.

# O Baixo Imperio romano

A caída do Imperio Romano de Occidente foi parte dun gran cambio no mundo antigo. A sociedade urbana e comercial de Roma transformouse nunha sociedade rural e agraria. Así rematou a civilización clásica, centrada na razón e nas persoas, e comezou unha época máis relixiosa e espiritual.

Os problemas internos foron máis importantes que as invasións bárbaras: houbo unha forte crise económica, perda do comercio, impostos excesivos e un sistema baseado na escravitude que xa non funcionaba.

Algúns emperadores intentaron deter o declive: Diocleciano reorganizou o poder, Constantino apoiou o cristianismo e Teodosio dividiu o Imperio en dous. Aínda que estas reformas prolongaron a súa existencia, o Imperio de Occidente acabou desaparecendo no século V.

División do Imperio coa Tetrarquía
Limes romano en Xermania

No ano 395 d.C., tras a morte de Teodosio, o Imperio Romano dividiuse en Oriente e Occidente. Cada parte tiña xa linguas, culturas e economías diferentes. O Imperio de Oriente, chamado Bizancio, conservou a cultura grega e clásica, mesturada coa influencia oriental e coa relixión cristiá, mantendo viva a herdanza do mundo antigo.

## Lectura facilitada

A caída do Imperio Romano de Occidente marcou o final do mundo antigo e o comezo dunha nova época.
A sociedade urbana e comercial de Roma pasou a ser rural e agraria, e a vida fíxose máis relixiosa e espiritual.

Os principais problemas viñeron de dentro:

1. Crise económica e perda do comercio.
2. Impostos moi altos.
3. Dependencia da escravitude, que xa non funcionaba.

Algúns emperadores intentaron salvar o imperio:

- Diocleciano reorganizou o poder.
- Constantino apoiou o cristianismo.
- Teodosio dividiu o Imperio en dous no ano 395 d. C.

Así naceron:

- O Imperio de Occidente, que caeu no século V.
- O Imperio de Oriente ou Bizantino, que mantivo a cultura grega e romana, mesturada coa relixión cristiá.
  Bizancio converteuse no herdeiro

## Audio

audio/mpeg

# O gran legado do Baixo Imperio: o Cristianismo

Entre os séculos III e V produciuse un gran cambio na mentalidade relixiosa co triunfo do cristianismo. A crise do século III fixo desaparecer o optimismo da antiga Roma, e moitas persoas comezaron a preocuparse polo que sucedía despois da morte.

A xente vía o mundo como un lugar cheo de perigos e buscaba salvación en novas crenzas. Por iso se fixeron populares as relixións mistéricas, como as de Isis, Mitra ou Cristo, que prometían unha vida eterna a quen se convertese e formase parte da súa comunidade.

Pintura de Xesús - Catacumbas de Comodila s. IV d. C.

O século IV marcou un momento decisivo para o cristianismo. Co Edicto de Milán, no ano 313, o emperador Constantino permitiu que os cristiáns practicasen a súa relixión libremente. Máis tarde, no 380, o Edicto de Tesalónica do emperador Teodosio converteu o cristianismo na relixión oficial do Imperio. Estes cambios puxeron fin aos tempos de persecución e fixeron que o mundo antigo comezase a transformarse, dando paso ao que se chama Antigüidade Tardía, unha etapa de transición entre a civilización clásica e a época medieval.

## Lectura facilitada

Entre os séculos III e V, o mundo romano cambiou moito na súa forma de pensar e crer.
A antiga confianza de Roma desapareceu pola crise do século III, e moitas persoas comezaron a buscar respostas sobre a vida despois da morte.

A xente sentía que o mundo era perigoso e buscaba salvación en novas relixións, como os cultos de Isis, Mitra ou Cristo, que prometían vida eterna a quen se convertese.

O século IV foi decisivo:

No 313, o emperador Constantino publicou o Edicto de Milán, que permitiu aos cristiáns practicar libremente a súa relixión.
No 380, o emperador Teodosio aprobou o Edicto de Tesalónica, facendo do cristianismo a relixión oficial do Imperio.
Con isto remataron as persecucións e comezou unha nova etapa chamada Antigüidade Tardía, que serviu de ponte entre o mundo clásico e a Idade Media.

## Audio

audio/mpeg

Páxina 26 de 36

Licenciado baixo a Licenza Creative Commons Atribución Non-comercial Compartir igual 4.0

Feito con eXeLearning (Nova xanela)